الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٥٧١ - الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسية في شأن أمير المؤمنين و الأئمة من ولده عليهم السلام و في النص عليهم، و في معنى الإمامة

من ديدم ملائكه زيادى اطراف او را گرفته‌اند كه تعداد آنها را فقط خداوند مى‌داند و من عرض كردم: خداوندا، اين شخص به چه كسانى خشمناك مى‌شود؟ و براى چه كسانى اينها را آماده كرده‌اى در حالى كه خودت در باره اهل بيتم به من وعده نصرت دادى و من هم از تو انتظار نصرت دارم. پس اينها اهل بيت من هستند و تو همه بلاها و مصيبتهاى آنها را برايم خبر دادى و اگر تو بخواهى مى‌توانى آنها را نسبت به دشمنانشان يارى دهى و من تسليم شدم و همه اينها را قبول كردم و از تو توفيق صبر و تحمل درخواست مى‌كنم.

بعد خطاب آمد: اما برادرت على به خاطر آن صبر و تحملش بر همه آن بلاها در نزد من بهشت ماوى دارد و روز قيامت حجت او را بر همه اهل محشر اعلام مى‌كنم و او را والى حوض تو مى‌كنم و در سر حوض كوثر تو مى‌ايستد.

دوستداران تو و خانواده‌ات را با آب آن حوض سيراب مى‌كند و دشمنان تو و خانواده‌ات را آب نمى‌دهد و جهنم را براى او و دوستدارانش سرد و سالم مى‌كنيم. به طورى كه اگر هر شخصى به اندازه خردلى در دلش محبت خانواده تو را داشته باشد، به آن آتش داخل مى‌شد و سالم بيرون مى‌آيد.

مقام همه شماها را در بهشت به يك درجه قرار مى‌دهيم. امام فرزند مقتولت كه با مكر و حيله مسموم شد (حسن) و آن فرزند مظلومت كه بى‌يار و ياور بود و كشته شد، در اثر صبر و بردبارى كه آنها از خود نشان مى‌دهند، من عرش خود را با نام آنها زينت مى‌دهم و براى آنها غير از اين هم كرامت مى‌بخشم كه به قلب هيچ كس عظمت آن كرامتها خطور نمى‌كند. پس اى محمد، بر من توكل كن و بدان كه هر كس به زيارت قبر فرزندت حسين برود، من او را هم مورد كرامت خود قرار مى‌دهم. زيرا زائرين قبر او مانند زائرين قبر تو هستند و زائرين قبر تو هم مانند كسانى هستند كه به زيارت من بيايند و بر من لازم است كه به زائرين خود كرامت و فضيلت بدهم و هر چه آن زوار خواست به وى مى‌دهم و به او پاداشى مى‌دهم كه هر كس به عظمت آن پاداش من نگاه كند غبطه مى‌برد.