الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ١٥٦ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

از يارانش داشت كه بسيار عالم بود. روزى از نزد موسى غايب شد. كسى نمى دانست كه او كجا رفته است؟ تا اين كه موسى جريان را از جبرئيل عليه السلام پرسيد.

جبرئيل به موسى گفت: او دم در است كه به ميمون تبديل شده. موسى به خداوند ناله و زارى كرد و رفت به جايگاه نمازش و گفت: خداوندا، او رفيق و همنشين من بود چرا اين طور شد؟ خداوند فرمود: اى موسى، اگر آن قدر دعا كنى كه بازوانت جدا شوند من دعاى تو را در باره آن مرد اجابت نمى‌كنم. زيرا من او را حامل علم قرار دادم ولى او علم را ضايع و تباه كرد و بر خلاف علمش عمل كرد. پس ديگرى را به جاى او پيدا كن.

و عن الباقر عليه السلام قال‌: مكتوب في التوراة فيما ناجى اللَّه به موسى عليه السلام:

يا موسى، أمسك غضبك عمّن ملّكتك عليه أكفّ عنك غضبي. قال موسى: يا ربّ، أيّ عبادك أعزّ عليك؟ قال: الذي إذا قدر عفا.

و از امام باقر عليه السلام روايت شده كه فرمود: در تورات نوشته شده: هنگامى كه موسى با خداوند مناجات مى‌كرد، خداوند فرمود: اى موسى، خشم خود را از كسانى كه مالك آنها هستى فرو گذار تا من هم غضبم را از تو باز دارم. موسى عرض كرد: خداوندا، كدام يك از بندگانت در نزد تو عزيزتر است؟ خداوند فرمود: بنده‌اى كه قدرت داشته باشد ولى خطاكار را عفو كند.

و ممّا رواه من تفسير العسكريّ عليه السلام قال: قال عليّ بن الحسين عليهما السلام‌: أوحى اللَّه إلى موسى عليه السلام: حبّبني إلى خلقي، و حبّب خلقي إليّ، قال: يا ربّ، كيف أفعل؟

قال ذكّرهم آلائي و نعمائي ليحبّوني، فلئن تردّ آبقا عن بابي أو ضالّا عن فنائي خير لك من عبادة سنة صيام نهارها و قيام ليلها. قال موسى عليه السلام: و من هذا العبد الآبق منك؟ قال: العاصي المتمرّد. قال: فمن الضالّ عن فنائك؟ قال: الجاهل بإمام‌