الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٩٢ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

أنّ اللَّه راض عنه، و لا تغبطنّ أحدا بطاعة الناس له، فإنّ طاعة الناس له و اتّباعهم إيّاه على غير الحقّ هلاك له و لمن اتّبعه.

و از على بن ابراهيم از پدرش از ابن محبوب از بعضى از اصحابش از ابن يعفور از ابو عبد اللَّه عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: در يكى از مناجات موسى، خداوند به وى خطاب كرده فرمود: اى موسى، مانند ظالمان به دنيا تكيه مكن و يا مانند كسانى كه دنيا را براى خود مانند پدر و مادر مى‌دانند، مباش.

اى موسى، اگر من تو را به حال خودت وامى‌گذاشتم تا به دنيا نگاه كنى، آن وقت حب دنيا و لذات ظاهرى آن بر تو غلبه مى‌كرد.

اى موسى، در اعمال خير با اهلش مذاكره كن و آنها را به طرف عمل خير بكشان. زيرا عمل خير مانند نامش خير است. از دنيا آنچه را نياز ندارى ترك كن (يعنى از مال دنيا فقط به اندازه نيازت استفاده كن). چشمت را به آن چيزهاى خيره‌كننده دنيا مدوز و به كسانى هم كه ما آنها را با دادن دنيا به حال خود گذاشته‌ايم خيره مشو.

و بدان كه ابتداى هر فتنه، دوست داشتن دنيا است. هرگز به كسانى كه مال زياد دارند غبطه مخور. چون زيادى مال سبب زياد شدن گناهان مى‌گردد. براى اين كه بواسطه زياد شدن مال، حقوقى بر آنها واجب مى‌شود و آنها اين حقوق را ادا نمى‌كنند. و به كسانى هم رشك مبر كه مى‌بينى مردم از آنها راضى هستند.

بلكه بايد بدانى كه خداوند هم از او راضى است يا خير. و به كسانى كه مردم از آنها اطاعت مى‌كنند رشك مبر. زيرا اگر اطاعت مردم از او به خاطر حق نباشد، هم خود او هلاك مى‌شود و هم پيروانش.

و عنه عن أبيه عن ابن أبي عمير عن عليّ بن يقطين عمّن رواه عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال‌: أوحى اللَّه إلى موسى عليه السلام: يا موسى، تدري لم اصطفيتك بكلامي‌