الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٧١ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

وقتى كه بنده‌ام اين مناجات را با من بكند، من باب رضايت خود را به رويش باز مى‌كنم و خودم ولى امور او مى‌باشم.

اى محمد، هر كس از امت تو بخواهد كه من او را از غل و غش و حسد و ريا و فسق و فجور باز بدارم، خالصانه رو به من آورده (هنگامى كه صداى اذان صبح را مى‌شنود) بگويد:

اى كسى كه همه نورها را با تابش نورت خاموش مى‌كنى، اى كسى كه نمى‌گذارد چشمها او را ببيند، اى كسى كه قلبها را در مورد شناخت خودش دچار حيرت كرده، بدرستى كه تو پاك و مطهر هستى و با پاكى خود مى‌توانى هر كه را اراده كنى پاك بكنى. هيچ كس سزاوارتر به پاك كردن ديگران نيست و نمى‌تواند دين و قلب مرا پاك كند. پس هر وقت من در طاعت تو سستى كردم و پيرو هواى نفس خود شدم، مرا ملزم به طاعت خود بكن اگر چه من از دوست داشتن طاعتت اكراه ورزم. به حق آن جلال و عظمتى كه دارى، حتى من در اثر اين عنايت تو به فضيلت پاكى نايل شوم و در همه امورم پاك باشم. از پاكى خود مقدارى به بدن من بده تا اين كه همه باطن و ظاهر من پاك باشد. اين كار را با من بكن، خواه آن را دوست بدارم و خواه ندارم. محبت مرا نسبت به ديگران تابع محبت خودت بكن و مرا از مشغول شدن به هوى و هوس باز دار و مشغول كارى بكن كه آن كار ادامه طاعت تو باشد و ديگران را از من دور كند تا من فقط هميشه به ياد تو و اطاعت تو مشغول باشم.

وقتى كه بنده‌ام اين سخنان را بگويد، من او را ملزم به دوست داشتن اولياى خودم و دشمن داشتن دشمنانم مى‌كنم. و او را در مقابل همه امورش كفايت مى‌كنم همان طورى كه امور بندگان صالحم را كفايت مى‌كنم.

اى محمد، هر كس از امت تو دوست دارد كه مشمول رحمت و بركت و رضوان من باشد و ولايت و اجابت من هميشه شامل حال او بشود، هنگام شب در تنهايى رو به من آورده بگويد: