الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٦٣ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

خداوندا، حمد جاودانه شايسته تو است كه جاودانه هستى و حمد بى‌انتها براى تو است و شايسته غير تو نيست. باز هم حمدى براى تو است كه بدون مشيت و اراده تو آن حمد امتداد ندارد. بر تو حمد مى‌كنم كه پاداش آن حمدها فقط رضاى تو است.

خداوندا، همه حمدها و منّتها و فخرها و نورها و عزتها و جبروتها و عظمتها، مختص ذات تو است. چون دنيا و آخرت و شبانه روز و همه خلق مال تو است و همه خيرها در دست تو مى‌باشد و همه امر آفرينش به طور علنى و سرى به سوى تو برمى‌گردد.

خداوندا، من حمد جاودانه بر تو مى‌كنم. چون بلاهاى تو خوب است (يعنى آزمايش است و به نفع انسانها است اگر تحمل كنند) و ثناهاى تو بسيار والاست و نعمتهاى تو فراگير مى‌باشد و همه قضاى تو عدل است و عطاهاى تو خوب. حمد مى‌كنم خداوندى را كه هم در روى زمين خداست و هم در آسمانها خدا مى‌باشد.

خداوندا، من در هفت آسمانهاى مستحكم، تو را حمد مى‌كنم كه آنها را برافراشته‌اى و در زمين حمد مى‌كنم كه زمين را براى موجودات گهواره قرار داده‌اى. تو را به اندازه توانايى بندگانت حمد مى‌كنم. و تو را به وسعت همه آباديهاى روى زمين حمد مى‌كنم. و حمد مختص تو است، در كوهها كه آنها را براى استحكام زمين ميخ قرار داده‌اى و من هنگامى كه شب تاريك مى‌شود تو را حمد مى‌كنم و وقتى كه روز روشن مى‌گردد تو را حمد مى‌كنم و حمد هم در اين دنيا و هم در آخرت شايسته تو است (چون تو صاحب همه اينها هستى).

همان حمد را مى‌كنم كه در مثانى (يعنى سوره فاتحه الكتاب) آن حمد را گفته‌اى و هم در ساير آيات قرآن. تسبيح مى‌گويم تو را كه همه زمين در روز قيامت در قبضه اقتدار تو است و آسمانها را جمع كرده به كنار مى‌گذارى. تو منزهى از آن چيزهايى كه مشركين به تو نسبت مى‌دهند.

خداوند بزرگ را هم حمد مى‌گويم و هم تسبيح. چون همه چيز نابودشدنى است جز تجلى ابدى ذات تو.