الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٦١ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

و از عده‌اى از اصحاب ما از احمد بن محمد از ابن محبوب از عبد اللَّه بن سنان از ابو عبد اللَّه عليه السلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده‌اند كه حضرت فرمود: خداوند به دو ملك موكل به مؤمن مريض، دستور مى‌دهد: حال كه بنده‌ام بيمار شده برايش مانند همان اعمالى را كه در حين سلامتى در شب و روز انجام مى‌داد بنويسيد، مادامى كه در دام من است (يعنى او را بيمار كرده‌ام). زيرا وقتى كه من با بيمارى او را از انجام آن اعمال باز داشته‌ام پس بر من واجب است كه همه آن اعمال را تا خاتمه بيمارى برايش حساب كنم.

و عن أبي عليّ الأشعريّ عن محمّد بن سالم عن أحمد بن النضر عن عمرو بن شمر عن جابر عن أبي جعفر عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله‌: قال اللَّه عزّ و جلّ:

من مرض ثلاثا فلم يشك إلى عوّاده أبدلته لحما خيرا من لحمه و دما خيرا من دمه، فإن عافيته عافيته و لا ذنب له، و إن قبضته قبضته إلى رحمتي.

و از ابو على اشعرى از محمد بن سالم از احمد بن نصر از عمرو بن شهر از جابر از امام باقر عليه السلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرمود: هر كس سه روز بيمار شود و از بيماريش براى عيادت‌كنندگان شكايت نكند، من گوشتهاى بدن او را به گوشتهاى خوب و خون بدنش را به خون بهتر تبديل مى‌كنم. اگر او را شفا دادم پس گناهى در نزد من ندارد و اگر او را قبض روح كردم، داخل رحمت خود مى‌كنم.

و عن عدّة من أصحابنا عن أحمد بن محمّد بن خالد رفعة قال: أتى جبرئيل النبيّ صلى اللَّه عليه و آله فقال له‌: إنّ ربّك يقرؤك السلام و يقول لك: إذا أردت أن تعبدني يوما و ليلة حقّ عبادتي فارفع يديك و قل: