الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ١٥٢ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

هنگامى كه خداوند با موسى سخن مى‌گفت، موسى عرض كرد: خداوندا، پاداش كسى كه از ترس تو اشك بريزد چيست؟ خطاب آمد: اى موسى، من روى او را از حرارت آتش جهنم حفظ مى‌كنم و در روز رسوايى بزرگ، او را از هر ترسى ايمن مى‌دارم.

قال‌: و فيما اوحي إلى موسى: ادعني بالقلب النقيّ و اللسان الصادق.

احمد بن فهد گفته: از جمله وحى‌هاى خداوند به موسى اين است كه: اى موسى، مرا با قلب پاك و زبان راستگو بخواه و با من دعا كن.

و عن الباقر عليه السلام قال‌: أوحى اللَّه إلى موسى عليه السلام: أ تدري لم اصطفيتك بكلامي دون خلقي؟ قال: لا يا ربّ، قال: يا موسى، إنّي قلبت عبادي ظهرا لبطن فلم أر أذلّ لي نفسا منك، إنّك إذا صلّيت وضعت خدّك على التراب.

قال: و في رواية اخرى: إنّي قلبت عبادي ظهرا لبطن فلم أر أذلّ لي نفسا منك، فأحببت أن أرفعك من بين خلقي‌ از امام باقر عليه السلام روايت شده كه حضرت فرموده: خداوند به موسى عليه السلام وحى كرد كه: مى‌دانى چرا از ميان مردم تو را براى سخن گفتن انتخاب كردم؟ موسى عرض كرد: نه خداوندا، نمى‌دانم. خداوند فرمود: من همه بندگانم ظاهر و باطنشان را ديدم. از تو كسى خوارتر نسبت به خودم نديدم كه وقتى نماز مى‌خوانى، در سجده رويت را به زمين مى‌گذارى.

احمد بن فهد گفته: در روايت ديگر خداوند فرمود: من بندگانم را زير رو كردم، از تو متواضع و خوارتر نديدم، خواستم تو را در ميان مردم بلند كنم.

قال‌: و روي أنّ اللَّه أوحى إلى موسى أن اصعد الجبل لمناجاتي،