پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٧ - امام محمد باقر عليه السلام و عمر بن عبد العزيز

توصيه‌هاى امام باقر عليه السّلام به عمر بن عبد العزيز در ابتداى خلافت: هنگامى كه عمر بن عبد العزيز به خلافت رسيد، بسيار امام باقر عليه السّلام را بزرگ داشت و او را تكريم كرد. وى فنون بن عبد اللّه بن عتبة بن مسعود كه از عابدان و زاهدان كوفه بود را به دنبال امام باقر عليه السّلام فرستاده و از آن حضرت دعوت كرد تا براى ديدار وى به دمشق برود. امام محمّد باقر عليه السّلام دعوت او را اجابت كرده و به دمشق مسافرت نمودند. عمر بن عبد العزيز هنگام ورود امام باقر عليه السّلام استقبال شايانى از آن حضرت كرده، او را در آغوش گرفت و سخنانى در ميان آن‌ها ردّوبدل شد. امام باقر عليه السّلام چندين‌روز در ميهمانى عمر بن عبد العزيز بود. هنگامى كه امام قصد بازگشتن به يثرب را نمود براى خداحافظى با عمر بن عبد العزيز به دربار اموى رفته و به حاجب عمر بن عبد العزيز گفت به او خبر بدهد كه امام باقر عليه السّلام براى خداحافظى آمده است. حاجب اين خبر را به عمر بن عبد العزيز داد. آنگاه فرستاده عمر بن عبد العزيز به بيرونى دربار آمد و صدا زد كه ابو جعفر داخل شود. امام باقر عليه السّلام به‌خاطر اين‌كه شايد كس ديگرى هم به نام ابو جعفر باشد و آن شخص مورد خطاب و دعوت به ورود واقع شده باشد داخل نشد.

حاجب به سمت عمر بن عبد العزيز بازگشت و گفت: امام باقر عليه السّلام در دربار حضور ندارد. عمر بن عبد العزيز به حاجب گفت: تو چگونه او را صدا زدى؟

حاجب گفت: گفتم ابو جعفر كجاست، داخل شود. عمر بن عبد العزيز گفت:

برو و بگو محمّد بن علىّ كجاست؟ حاجب اين كار را انجام داد، ناگاه امام باقر عليه السّلام از جاى برخاست و داخل اطاق عمر بن عبد العزيز شد. عمر بن عبد العزيز مدّتى با آن حضرت صحبت كرد. سپس امام عليه السّلام به او فرمودند: من قصد وداع دارم. عمر بن عبد العزيز به آن حضرت عرض كرد مرا نصيحت و سفارش كن.