پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨ - بخش دوم برداشتهايى از شخصيت حضرت امام باقر عليه السلام

پنهان معرفت را از زمين دانش استخراج نموده است، لذاست كه مى‌بينيم امام محمّد باقر عليه السّلام گنج‌هاى پنهان معارف و حقيقت احكام و حكم و لطايف را آنچنان استخراج كرده و به جامعه نمايانده است به‌گونه‌اى كه تنها آنان كه چشم حقيقت‌بين‌شان نابينا است و نيز كسانى كه باطن و نهانخانه دلشان آكنده از امراض قلبى باشد از ديدن آن امتناع مى‌ورزند.

از اينجا است كه درباره او گفته شده است: او شكافنده دانش، جمع‌كننده دانش، انتشاردهنده دانش، برافرازنده دانش بوده، قلبش پاك و علم و عملش مطهّر، جانش مبرّاى از هر پليدى و اخلاقش آكنده از شرافت بوده، همه اوقات زندگى‌اش با فرمانبردارى خدا آبادان گشته و در مقامات عارفان داراى رسومى تا بدان‌پايه است كه زبان توصيف‌كنندگان از وصف آن عاجز گرديده است.

وى در رابطه با سيروسلوك و معارف و شناخت كلماتى دارد كه در اين مختصر نمى‌گنجد.

در شرافت و جلالت قدر اين بزرگوار همين بس‌كه ابن مدينى روايت كرده كه جابر بن عبد اللّه انصارى در زمان كودكى امام محمّد باقر عليه السّلام به نزد آن حضرت رفته و به آن حضرت عرض كرده است: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله بر تو سلام رسانده است. به جابر گفته شد: چگونه چنين چيزى ممكن است؟ جابر گفت:

من در نزد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله نشسته بودم، امام حسين عليه السّلام نيز در دامن پيامبر نشسته و پيامبر با او بازى مى‌كردند، آنگاه پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله به من فرمودند: اى جابر، از اين حسين فرزندى متولّد خواهد شد كه نام او على است. پس هنگامى كه روز قيامت برپا گرديد، منادى از جانب حق ندا مى‌كند كه سيّد عابدان يا سرور عبادت‌كنندگان برخيزد و فرزند حسين، على برخواهد خواست. سپس از آن فرزند، فرزندى متولّد خواهد شد كه نام او محمّد