پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٦ - اول نامگذارى

اين وابستگى خاص، در برابر وابستگى گسترده‌تر كه همان اسلام باشد، همه افراد گروه صالح را مكلّف به ايفاى نقش رهبر و پيشوا مى‌نمود. يعنى آنان به دليل داشتن نوعى وابستگى عالى كه ديگران از آن محروم بودند شايسته اين بودند كه براى ديگران سرمشق و الگو باشند. امام باقر عليه السّلام در احاديثى كه قبلا ذكر آن رفت اوصاف افراد اين گروه را بيان كرده است كه از جمله آن‌ها پيروى و فرمان‌بردارى از خداوند، تقوا، اداى واجبات، اجتناب از محرّمات، حسن خلق و حسن رفتار مى‌باشد و تأكيد نموده‌اند كه وابستگى به اهل بيت عليهم السّلام جز با رعايت پرهيزگارى، ورع و عمل صالح حاصل نمى‌شود.

ويژگى‌هاى هويّت شيعى‌

اوّل: نامگذارى‌

امام باقر عليه السّلام به تبعيّت از پدران و اجداد مطهّر خود عليهم السّلام تعدادى از نام‌ها و عناوين را براى تشخيص هويّت اين گروه و جدا كردن آنان از ديگر گروه‌ها در آشفته‌بازار مخلوط شدن عناوين و اشتباه در مفاهيم براى آنان برگزيده است.

از آن جمله است‌[١]:

١. شيعه على.

٢. شيعه فاطمه.

٣. شيعه آل محمد.

٤. شيعه فرزندان فاطمه.

نام شيعه همواره باعث افتخار گروه صالحان و پيروان اهل بيت عليهم السّلام‌

[١] . بحار الانوار ٦٥/ ١٤، ٤٨، ٦٠، ٥٦.