پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٢ - پنجم امام باقر عليه السلام و هويت بخشيدن به گروه صالحان

بدانيد افرادى كه در ميان شما ستاره‌اند (امامان) همچون ستارگان آسمان‌اند كه هر گاه ستاره‌اى غروب مى‌كند ستاره ديگرى طلوع مى‌نمايد اما چون با اشاره انگشت و ابرو او را به يكديگر نشان داديد [و با ترك تقيه او را به مخالفان نمايانديد] خداوند [به كيفر اين ناسپاسى‌] او را از شما خواهد گرفت و فرزندان عبد المطلب در آن‌زمان همه در [عدم شايستگى براى امامت‌] مساوى خواهند شد كه نتوانيد يكى را از ديگرى بازشناسيد، پس هرگاه ستاره شما (قائم) طلوع كرد شكر خدا را به‌جاى آوريد[١].

امام باقر عليه السّلام قيام حضرت مهدى عليه السّلام را امرى الهى و حتمى دانسته و فرموده‌اند: از امور حتمى كه خداوند متعال حتميّت آن را تأييد نموده است، قيام قائم ماست‌[٢].

آن حضرت همچنين فرموده‌اند:

شما همواره به سوى مردانى از ما گردن مى‌كشيد و مى‌گوييد اين همان است كه قائم امّت است. امّا خداوند او را مى‌برد تا اين‌كه خداوند براى اين امر كسى را برانگيزد كه شما نمى‌دانيد آيا متولّد شده يا نشده، خلق گرديده يا خلق نگرديده است‌[٣].

آن حضرت ذهن‌ها را براى آمادگى در آن‌روز اين‌گونه آماده مى‌كردند كه:

هنگامى كه قائم ما قيام نمود و مهدى ما ظاهر شد، جرأت مردان از شير و برش آنان از نيزه بيشتر خواهد بود[٤].

پنجم: امام باقر عليه السّلام و هويّت بخشيدن به گروه صالحان‌

امام باقر عليه السّلام به هويّت بخشيدن به گروه صالح ياران خود و متمايز كردن‌

[١] . بحار الانوار ٥١/ ١٣٨.

[٢] . بحار الانوار ٥١/ ١٣٩.

[٣] . بحار الانوار ٥١/ ١٤٠.

[٤] . حلية الاولياء ٣/ ١٨٤.