پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢ - بخش نخست امام باقر عليه السلام در يك نگاه

جاهلى (بنى اميّه) نيز نزديك بوده است. امّا در عين‌حال به‌عنوان يك شخص بيدار، بزرگ و متكامل از ديدن حكومت بيدادگر اموى رنج‌ها برده و جام تلخ غصّه‌ها و اندوه‌ها را جرعه‌جرعه نوشيده است.

امّا در عين‌حال امام باقر عليه السّلام به دليل روآوردن مسلمانان از نقاط مختلف عالم اسلام به سمت آن حضرت توانستند تعداد بسيارى از فقيهان، دانشمندان و مفسّران را در دانشگاه علمى خود تربيت نمايند. چرا كه همه امّت اسلام به صورت بى‌نظيرى در برابر فضل و كمال آن حضرت سر تعظيم فرود آورده بودند، البتّه امام باقر عليه السّلام هيچگاه از رويدادهايى كه در عرصه جامعه اسلامى به وقوع مى‌پيوست كناره‌گيرى نكرده و هميشه در بيدار كردن توده‌ها، به حركت درآوردن افكار آن‌ها، شخصيّت بخشيدن و زنده كردن كرامت امّت چه از نظر داد و دهش‌هاى مادّى و چه از نظر افاضات معنوى همچون پدران بزرگوار و اجداد طاهرش همواره نقشى مثبت و فعّال داشته است. آن حضرت هيچگاه از پدران و اجداد طاهرين خود از نظر عبادت، تقوا، صبر و اخلاص پايين‌تر نبوده است. بنابراين آن حضرت الگوى بسيار مناسب و بزرگى براى نسل هم‌عصر خود و همچنين نسل‌هاى بعدى بوده‌اند.

سلام بر او باد روزى كه متولّد شد و روزى كه با علم و عمل به مجاهده در راه خدا پرداخت و روزى كه به شهادت رسيد و به لقاء محبوب شتافت و روزى كه دوباره زنده و برانگيخته خواهد شد.