پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٣ - امام باقر عليه السلام و عالم مسيحى

تنزيل قرآن جنگ نمودم، هيچ‌كس تأويل قرآن را به تمام و كمال نمى‌داند مگر علىّ بن ابى طالب، به همين خاطر بود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود: «أقضاكم عليّ»؛ داناترين شما به دانش قضاوت على است. يعنى او در ميان شما قاضى است و عمر بن خطّاب گفت: «لو لا عليّ لهلك عمر»؛ اگر على نبود هر آينه عمر هلاك شده بود. عجبا كه عمر به فضيلت علىّ بن ابى طالب اعتراف كرده است، امّا ديگران فضيلت او را انكار مى‌كنند.

هشام سر به زير انداخت. هيچ راهى براى ردّ كلمات امام باقر عليه السّلام نديد.

ناچار رو به امام باقر عليه السّلام كرد و به آن حضرت عرض كرد: از من حاجتى بخواه.

امام باقر عليه السّلام خطاب به هشام فرمودند: «من در حالى از شهر و ديار خود خارج شدم كه اهل و عيالم از خروج من به وحشت افتاده و نگران بودند».

هشام گفت: خداوند وحشت آن‌ها را با بازگشت تو به سوى آنان به آرامش مبدّل خواهد كرد. ديگر در شام نمان و همين امروز به سمت شهر و ديار خود بازگرد[١].

اين روايت اشاره‌اى به ماجراى دستگيرى و زندانى شدن امام باقر عليه السّلام در شهر دمشق ندارد. امّا به اين مطلب اشاره دارد كه خارج شدن امام عليه السّلام از مدينه در حالتى غيرطبيعى بوده است تا آنجا كه اهل و عيال آن حضرت از خروج ايشان به وحشت افتاده بودند.

امام باقر عليه السّلام و عالم مسيحى‌

امام باقر عليه السّلام در سفرى كه به شام داشت با دانشمندى از بزرگان نصارى ديدار كرد. در اين ديدار ميان امام باقر عليه السّلام و آن دانشمند مناظره‌اى درگرفت كه‌

[١] . دلائل الامامه/ ١٠٤- ١٠٦.