پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥٩ - ١ رد افكار و عقايد مخرب و مذاهب منحرف

آن حضرت فرموده‌اند:

اگر بنده‌اى كارى را انجام بدهد كه در دنيا و آخرت فقط رضايت خداوند را از آن عمل طلب كند، امّا در اين ميان رضايت احدى از مردم را در آن كار داخل نمايد، هرآينه مشرك شده است»[١].

امام باقر عليه السّلام همچنين مردم را به انقطاع كامل به سوى خداوند متعال و بريدن از همه مظاهر دنيا و غير خدا دعوت مى‌نمودند. آن حضرت فرموده‌اند:

بنده خدا هيچگاه خداوند را آن چنان‌كه حقّ اوست عبادت و پرستش نمى‌كند، مگر اين‌كه از تمام خلق خدا بريده و به سمت خداوند متعال انقطاع و گرايش كامل پيدا نمايد[٢].

امام باقر عليه السّلام همگان را از سخن گفتن در رابطه با ذات خداوند متعال باز مى‌داشته‌اند، و اين مطلب بدين‌سبب بوده كه انسان ذاتا محدود بوده و توانايى احاطه پيدا كردن و فهم چيزى‌كه نامحدود است را ندارد. پس بحث كردن از ذات نامحدود براى او منفعتى ندارد و او را به‌جايى نخواهد رساند، بلكه او را از هدف دورتر خواهد كرد. از همين‌جا است كه بحث و تفكّر و پى‌گيرى اين مطلب كه ذات خداوند متعال چيست بحثى بيهوده و بى‌فايده است. پس بنابراين امام باقر عليه السّلام همگان را از اين كار برحذر مى‌داشته‌اند. آن حضرت فرموده‌اند:

مردم همواره در بحث پيرامون چيزها و مسائل مختلف آزادند تا اين‌كه به بحث درباره ذات خداوند متعال برسند. پس اگر شنيديد كسى در رابطه با ذات خداوند متعال به بحث و سخن پرداخته است به او بگوييد خدايى جز اللّه نيست، همان اللّه كه واحد است و هيچ‌چيز مانند او نيست‌[٣].

[١] . بحار الانوار ٦٩/ ٢٩٧.

[٢] . بحار الانوار ٦٧/ ٢١١.

[٣] . بحار الانوار ٣/ ٢٦٤.