پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٢ - ٤ نامگذارى نوح به عبد شكور

بى‌نيازى و چه در حالت فقر، همچنين پايبندى به حقّ در حالت رضايت و ناراحتى و تضرّع در هرحال به درگاه خداوند عزّ و جلّ نيافته‌ايم‌[١].

٣. حكمتى از تورات‌

امام باقر عليه السّلام يكى از حكمت‌هايى كه در تورات نوشته شده است را براى اصحاب خود اين‌گونه بيان فرموده‌اند كه:

در تورات نوشته شده است: اى موسى، من تو را آفريدم و تو را برگزيدم. من نيرويت داده تو را دستور دادم تا مرا اطاعت كنى و تو را از نافرمانى خود بازداشتم.

پس اگر مرا اطاعت كنى تو را بر طاعت خود يارى و كمك خواهم كرد، امّا اگر مرا نافرمانى كنى تو را بر نافرمانى يارى نخواهم نمود، اى موسى بدين‌ترتيب در هر فرمانبردارى و طاعتى كه براى من مى‌كنى من بر تو منّت دارم و در هر معصيتى كه انجام بدهى، حجّت من بر تو تمام است‌[٢].

٤. نامگذارى نوح به عبد شكور

محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود:

دليل اين‌كه نوح به نام بنده شكرگزار يا «عبد شكور» نامگذارى شده، اين است كه او در هر صبح و شام مى‌گفت: خداوندا من تو را به شهادت مى‌گيرم كه هر نعمتى كه در اين روز به من رسيده و يا هر سلامتى كه در امر دين و يا دنياى من ايجاد شده است از تو است كه به تنهائى خدايى و هيچ شريكى ندارى. پس حمد و شكر همه اين نعمت‌ها بر من واجب است تا آنجا كه تو راضى شوى‌[٣].

[١] . خصال/ ٢١٩.

[٢] . امالى صدوق/ ٢٧٤.

[٣] . علل الشرايع/ ٢٩.