پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧١ - بخش سوم حضرت امام باقر عليه السلام در سايهسار جد و پدر

امامان اهل بيت عليهم السّلام هركدام اين وصيّت را امامى بعد از امام به يكديگر منتقل مى‌نموده‌اند. حضرت امام امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب عليه السّلام به فرزند خود امام حسن مجتبى عليه السّلام اين‌چنين وصيّت كرده است:

پسرم، بدان‌كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله به من فرمان داده كه تو را در امر امامت وصىّ خود گردانده و نامه‌ها و سلاح خود را به تو تسليم كنم، چنان‌كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله خود نيز مرا وصىّ خويش قرار داد و نامه‌ها و سلاح خود را به من داد. همچنين پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله به من دستور داد، تو را فرمان دهم هنگامى كه مرگت فرارسيد مقام امامت، نامه‌ها و سلاح خود را به برادرت حسين واگذار كنى. سپس رو به پسرش حسين كرد و فرمود: پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله همچنين به تو امر كرده است كه امامت و نامه‌ها و سلاح را به اين فرزند خود واگذار نمايى، سپس دست علىّ بن الحسين را گرفت و گفت: و پيامبر اكرم به تو دستور داده است كه امامت و نامه‌ها و سلاح مربوط به امام را در هنگام مرگ به پسرت محمّد بن على واگذار نمايى. پس سلام رسول خدا و سلام مرا به پسرت محمّد بن على برسان‌[١].

١٢. خود امام زين العابدين عليه السّلام نيز نظرها را به سوى امامت فرزندش امام محمّد باقر عليه السّلام جلب نموده و از هر فرصتى براى اعلام امامت آن حضرت استفاده مى‌كرد. گاه در برابر همه پسران، گاه در برابر بعضى از پسران، گاه در برابر خواصّ و افراد مورد اعتماد خود. البتّه اين اعلام‌ها به يك صورت نبوده و گاه به صورت تصريح و گاهى ديگر به صورت اشاره و كنايه بوده است.

مثلا وقتى كه فرزندش عمر از سرّ اهميّت دادن فراوان امام سجّاد عليه السّلام به امام باقر عليه السّلام سؤال كرد، امام سجّاد عليه السّلام در پاسخ او فرمود:

[١] . اعلام الورى باعلام الهدى/ ٢٠٧.