پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٥ - ٦ مرجعيت علمى

امام باقر عليه السّلام اين‌گونه احتياط را از حقوق خداوند بر بندگان دانسته مى‌فرمايد: حقّ خداوند بر بندگان اين است كه: آنچه را مى‌دانند بگويند و در تكلم به آنچه نمى‌دانند دست نگهدارند[١].

٦. مرجعيّت علمى‌

از حقايقى كه در ميان مسلمانان شهرت به‌سزائى يافته است، اين است كه حضرت أمير المؤمنين على عليه السّلام در ميان صحابه پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله داناترين آن‌ها به كتاب خدا و سنّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله بوده و اوست كه دروازه شهر علم پيامبر بوده و به فرزندان خود نيز آنچه را كه از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله آموخته ياد داده و تعليم كرده است. فرزندان او نيز اين علم و دانش را در ميان خود به ارث باقى گذاشته و از يكديگر به ميراث برده‌اند. از همين جاست كه اهل بيت پيامبر عليهم السّلام داناترين مردم به قرآن و سنّت مى‌باشند، از اين‌رو امام باقر عليه السّلام تأكيد ويژه‌اى بر مرجعيّت علمى اهل بيت عليهم السّلام داشته و بيان داشته است كه دانش اهل بيت عليهم السّلام از زمان حضرت آدم عليه السّلام تا به آن‌روز نسل بعد از نسل به آنان به ارث رسيده است.

آن حضرت در روايتى مى‌فرمايند:

دانشى كه به همراه حضرت آدم عليه السّلام نازل شد پس از آدم برداشته نشد، بلكه اين دانش به ارث رسيد. على عليه السّلام عالم اين امّت بود و در ميان ما اهل بيت هيچ عالمى دنيا را ترك نمى‌كند مگر اين‌كه براى پسينيان خود همان دانش، يا اگر خداوند بخواهد بيشتر از آن را به يادگار مى‌گذارد[٢].

امام باقر عليه السّلام اين مطلب را كه علم ظاهر و باطن قرآن فقط و فقط

[١] . كافى ١/ ٤٣.

[٢] . كافى ١/ ٢٢٢.