پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٨ - ٣ همسايگان

تأكيد داشتند كه خويشاوندان در احسان و نيكوكارى، شاد كردن و كمك در حلّ مشكلات بر ساير افراد تقدّم دارند.

امام باقر عليه السّلام همچنين آثار مثبتى را كه بر «صله رحم» يا پيوند با خويشاوندان مترتّب مى‌شود، اين‌گونه بيان فرموده‌اند كه:

پيوند با خويشاوندان موجب پاكى كردارها، دفع بلاها، و رشد و افزايش اموال گرديده، مرگ ناگهانى را از صاحبش دور و رزق صاحبش را افزايش داده، باعث محبوب شدن صاحب خود در ميان خاندانش مى‌گردد. پس هركدام از افراد جامعه بايد از خداوند متعال پروا كند و با خويشاوندان خود ارتباط برقرار نمايد[١].

آن حضرت به يكى از اصحاب خود فرموده‌اند:

آگاه باش كه تاكنون چندبار اجل تو فرارسيده و هربار به‌خاطر رابطه‌اى كه با خويشاوندان خود برقرار مى‌كنى، خداوند آن را به تأخير انداخته است‌[٢].

٣. همسايگان‌

امام باقر عليه السّلام همچنين بر رفتار و تعامل نيكو با همسايگان تأكيد داشته، فرموده‌اند:

در كتاب على عليه السّلام خوانده‌ام كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله در ميان مهاجر و انصار و كسانى كه از اهل يثرب به آن‌ها پيوسته بودند نوشت كه: همسايه تا وقتى كه دست به ضرر رساندن به همسايه‌اش نگشوده و در اين راه مرتكب گناه نگرديده است، مانند خود انسان است و حرمت او بر همسايه مانند حرمت مادر انسان بر اوست‌[٣].

آن حضرت همچنين از آزار و اذيّت همسايگان و ضايع كردن حقوق آن‌ها

[١] . كافى ٢/ ١٥٢.

[٢] . رجال كشّى/ ٢٢٤.

[٣] . وسائل الشّيعه ١٢/ ١٢٦.