پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٥ - ج برحذر بودن از غرق شدن در گناهان

ج. برحذر بودن از غرق شدن در گناهان‌

يكى از امور بسيار واجب و ضرورى در تزكيه نفس، برحذر بودن و دورى كردن از گناهان است. اين كارى است كه مستلزم دقّت كامل در همه خلجانات فكرى و همه حركت‌ها و موضع‌گيرى‌هاى انسان است و انسان براى رسيدن به اين مرحله محتاج تحليل فراگير انسان از همه پديده‌ها و عوامل سقوط و تعالى نفس در عرصه‌هاى معنوى مى‌باشد. به همين جهت است كه امام باقر عليه السّلام همگان را به احتياط كامل در فعاليت‌ها فراخوانده است:

خداوند سه چيز را در سه چيز پنهان نموده است: رضايت خود را در اطاعت كردن از او، پس هيچ عملى را كه اطاعت خدا محسوب شود، كوچك و حقير نشماريد، چرا كه شايد رضايت خداوند در آن باشد، و خشم و غضب خود را در معصيت و نافرمانى پنهان كرده است، پس هيچ‌يك از گناهان را كوچك و حقير نشماريد، شايد كه سخط خداوند در همان گناه باشد، و خداوند اوليا و دوستان خود را در ميان خلايق و مردمان پنهان ساخته است، پس هيچ‌يك از مردم و مخلوق خدا را كوچك و حقير نشماريد، شايد كه او يكى از اولياء خداوند باشد[١].

امام باقر عليه السّلام همچنين همگان را بر احتياط در گفتار و قضاوت درباره اشخاص، كارها و فعاليّت‌ها دعوت مى‌فرموده‌اند. آن حضرت در اين رابطه فرموده‌اند: هيچ‌كس از گناه سالم و در امان نمى‌ماند مگر اين‌كه زبان خود را در كام كشد[٢].

آن حضرت همچنين به يكى از اصحاب خود فرموده‌اند:

[١] . كشف الغمّه ٢/ ١٤٨.

[٢] . تحف العقول/ ٢١٨.