پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٩ - اول اقامه شعائر حسينى

اين‌كه به مردم نيرويى انقلابى ببخشد تا بتوانند در وقت و شرايط مناسب با آن نيرو به رويارويى دشمنان بروند.

عمليات زنده نگه داشتن روح جهاد و انقلاب در مردم توسّط امام باقر عليه السّلام به دوگونه عينيّت مى‌يافت:

اوّل: اقامه شعائر حسينى‌

امام باقر عليه السّلام خود به زنده نگهداشتن شعائر حسينى اقدام مى‌نمودند. آن حضرت براى جدّ بزرگوارش سيّد الشّهداء عليه السّلام در منزل خود مجالس عزا برپا مى‌نموده و حكّام اموى نيز نمى‌توانستند جلوى آن حضرت را بگيرند، چراكه آنان قادر به منع عزادارى امام باقر عليه السّلام براى جدّش نبودند. زيرا آنان يعنى طايفه مروانى بنى اميه درصدد اين بودند كه ننگ قتل امام حسين عليه السّلام و اهل بيت و يارانش را از دامن خود پاك كرده و آن را به گردن آل ابو سفيان بياندازند.

تجسّم اين شعائر حسينى با فعّاليت‌هاى ذيل به وقوع مى‌پيوست:

١. اقامه مجالس عزا و ماتم: امام باقر عليه السّلام همگان را بر گريستن براى مصائب جدّ بزرگوار خود امام حسين عليه السّلام و اهل بيت پاك و ياران برجسته‌اش تشويق مى‌نمود، تا اين‌كه رابطه عاطفى امّت با آن بزرگوار در دل‌وجان و احساسات آنان ريشه بدواند. به همين منظور است كه مى‌بينيم آن حضرت در روايتى فرموده است:

«من ذرفت عيناه على مصاب الحسين و لو مثل البعوضة غفر اللّه له ذنوبه»؛

هركس در مصيبت حسين عليه السّلام از چشمش به اندازه پشه‌اى اشك بيايد، خداوند گناهان او را خواهد بخشيد[١].

[١] . بحار الانوار ٩٨/ ١.