پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٤ - محورهاى وابستگى در گروه صالحان

٤. اين هويّت و احساس وابستگى به يك منبع قدرت، آنان را وادار به حركت در جهت توسعه پايگاه مردمى مبتنى براساس تقويت جلوه‌هاى همان هويّت در واقعيت موجود، همچنين وادار به رقابت مشروع با ساير گروه‌هايى كه در جامعه موجود بودند براى پيوند افراد امّت با مفاهيم و ارزش‌هاى پسنديده و پياده كردن آن‌ها در جهان واقع مى‌نمود.

محورهاى وابستگى در گروه صالحان‌

اسلام اساسى‌ترين محور وابستگى در نزد اين گروه، و اوّلين نيروى محرّك براى عمل، حركت، رفتار، روابط بوده و مصلحت‌هاى والاى اسلامى در نزد آنان بر همه مصلحت‌ها حاكم بود.

وابستگى به اسلام بود كه افراد وابسته را وادار به حركت به سمت رهايى از قيود تنگ و پيمان‌هاى كم‌اهميت نموده و نظرها و موضع‌گيرى‌ها را به سمت هدف مشترك و افق گسترده‌اى كه همه وابستگى‌ها در زير چتر آن جمع مى‌شود سوق مى‌داد تا در سايه اين وابستگى همه روابط براساس هميارى، رحم، خيرخواهى، امانت، دادگرى، بزرگوارى، دوستى و احسان متقابل شكل بگيرد. و پيدايش چنين روابطى ابتدا آزاد شدن از فشار ارزش‌ها و قوانين محدود سابق و مطامع و مصلحت‌هايى كه زاييده آن قوانين است را مى‌طلبد.

وابستگى به اسلام دايره گسترده‌اى است كه دربرگيرنده همه كسانى است كه زبان به شهادتين بگشايند. اسلام در نظر امام باقر عليه السّلام اين‌گونه است كه: ...

اسلام آن چيزى است كه ازدواج و ميراث به‌وسيله آن تحقّق پيدا كرده و خون‌ها به‌واسطه آن حفظ مى‌شود[١].

[١] . تحف العقول/ ٢١٧- ٢١٨.