پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣ - بخش دوم برداشتهايى از شخصيت حضرت امام باقر عليه السلام

بخش دوّم برداشت‌هايى از شخصيت حضرت امام باقر عليه السّلام‌

١. ابرش كلبى به امام باقر عليه السّلام عرضه داشت: تو به حقّ، فرزند رسول خدا هستى. سپس به سمت هشام بن عبد الملك رفت و به او گفت: اى بنى اميّه دست از سر ما برداريد كه اين مرد داناترين مردم روى زمين به آنچه در زمين و آسمان است مى‌باشد، چرا كه فرزند رسول خدا است‌[١].

٢. ابو اسحاق گويد: من هيچگاه مانند او را نديدم‌[٢].

٣. عبد اللّه بن عطاء مكّى گويد: من نديدم كه دانشمندان هيچگاه در نزد كسى به اندازه‌اى كه در برابر ابو جعفر محمّد بن علىّ بن الحسين عليهم السّلام خضوع و كرنش مى‌كنند، خضوع و كرنش كرده باشند. من حكم بن عتيبه را- با همه بزرگوارى كه در ميان قوم خود داشت- ديدم كه در پيش روى امام محمّد باقر عليه السّلام آن‌چنان نشسته بود كه گويا پسربچّه‌اى در برابر معلّم خود نشسته است‌[٣].

٤. حكم بن عتيبه در تفسير آيه شريف قرآن كه مى‌فرمايد: إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ؛ به يقين، در اين، براى هوشياران عبرت‌ها است، مى‌گويد: به خدا

[١] . المناقب ٢/ ٢٨٦.

[٢] . ائمّتنا ١/ ٣٩٦، به نقل از اعيان الشّيعه ٤ ق ٢/ ٢٠.

[٣] . بحار الانوار ١١/ ٨٢.