پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٥٠ - از وصاياى امام باقر عليه السلام

با ترس صادقانه از خدا خود را از شرّ شيطان بازدار و از اميدوارى‌هاى دروغين بپرهيز، كه اگر اين كار را انجام بدهى در ترس صادقانه از خدا داخل خواهى شد.

با راستى در اعمال خود را براى خداوند متعال بيارا و با شتاب در ترك دنيا و ملاقات خداوند خود را در نزد او محبوب كن و از امروز و فردا كردن بپرهيز كه دريايى است كه هركس در آن غرق شد هلاك شده است.

از غفلت بپرهيز كه باعث قساوت قلب مى‌شود و از سستى و تنبلى بپرهيز، چراكه هيچ عذر و بهانه‌اى براى آن ندارى و تنها پشيمانان به اين بهانه متمسّك مى‌شوند.

گناهان گذشته خود را با پشيمانى شديد و زيادى استغفار از بين ببر.

و حسابرسى نيكو بر اعمال خود را با دعاى خالص و مناجات در شب‌هاى تار به دست آور.

براى دست‌يابى به شكر خداوند روزى كم را زياد بشمار و عبادت زياد را كم در شمار آور.

زيادى نعمت را با شكر زياد به دست بياور و شكر زياد را با ترس از زوال نعمت‌ها به دست بياور.

با ميراندن طمع در دل عزّت خود را مستدام بدار و ذلّت طمع را به عزّت يأس دفع نما و عزّت يأس را به بلنداى همّت به دست بياور.

با آرزوهاى كوتاه از دنيا توشه برگير و تا فرصت در دست دارى به عمل در راه رسيدن به آرزويت بشتاب، چراكه براى رسيدن به اين آرزو هيچ امكاناتى به مانند روزهاى بدون مشغله باقيمانده از عمر و صحّت بدن نيست.

مبادا به كسى يا چيزى اعتماد كنى كه در واقع به آن خاطرجمع نيستى، چراكه شرّ و بدى همچون غذا براى انسان اعتيادآور است.

بدان‌كه هيچ دانشى چون رفتن به دنبال سلامتى و هيچ سلامتى چون سلامت دل‌