پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٥ - ٣ ويژگىهاى پيروى از اهل بيت عليهم السلام

لإحياء أمرنا. الذين إذا اغضبوا لم يظلموا. و إذا رضوا لم يسرفوا. بركة على من جاوروا. سلم لمن خالطوا»؛

همانا شيعيان على كسانى هستند كه در راه ولايت ما از خودگذشتگى مى‌كنند. آنان در راه مودّت ما به يكديگر عشق مى‌ورزند. آنان براى زنده كردن امر ما با يكديگر ملاقات مى‌نمايند.

آنان چنان‌اند كه اگر خشمگين شدند ستم روا نمى‌دارند و اگر خشنود شدند دست به زياده‌روى نمى‌زنند، با هركس همنشين و مجاور شوند براى او باعث خير و بركت هستند و با هركس آميزش و اختلاط نمايند با خود سلامت و امنيّت به همراه مى‌آورند[١].

امام باقر عليه السّلام همچنين در اين رابطه فرموده‌اند:

تنها كسى شيعه على است كه صدايش از گوشش و كينه‌اش از محدوده بدنش فراتر نرود. هيچگاه دشمن ما را مدح نكند و با كسانى كه كينه ما را به دل دارند ارتباط برقرار نسازد و با كسانى كه از ما عيب‌جويى مى‌نمايند نشست و برخاست نكند[٢].

آن حضرت همچنين فرموده‌اند:

تنها كسانى شيعه على هستند كه از زمره بردباران و دانشمندان باشند. آنان كسانى هستند كه لبانى خشك داشته و از صورت و چهره آنان زهد و بى‌اعتنائى به دنيا نمودار است‌[٣].

آن حضرت همچنين فرموده‌اند:

مؤمن كسى است كه اگر خشنود شد خشنوديش او را در گناه و باطل داخل نكند و اگر غضبناك گرديد، غضبش او را از گفتن حقّ بازندارد. مؤمن كسى است كه اگر قدرت پيدا كرد، قدرتش او را به سمت تجاوز به آنچه در آن حقّى ندارد نكشاند[٤].

[١] . تحف العقول/ ٢٢٠.

[٢] . بحار الانوار ٦٥/ ١٦٨.

[٣] . بحار الانوار ٦٥/ ١٨٩.

[٤] . كافى ٢/ ٢٣٤.