پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٦ - پنجم اصلاحات اقتصادى

مى‌خوانده‌اند كه:

... هيچ‌كس قبل از اين‌كه تمامى رزق‌وروزى مقدّر خود را به مصرف برساند نخواهد مرد. پس پرهيزگارى پيشه كنيد و در طلب روزى از خدا به شايستگى عمل نماييد و اگر مقدارى از رزق‌وروزى شما دير به دست‌تان رسيد، مبادا كه آن را از راه غيرحلال طلب نمائيد. چراكه آنچه در نزد خداست جز با اطاعت او به دست نمى‌آيد[١].

امام باقر عليه السّلام نظر همگان را به آثار منفى حرص و طمع جلب نموده و مى‌فرمودند:

آن‌كس كه بر دنيا حرص ورزد، كرم ابريشم را ماند كه هرچه بيشتر بر خود بتند و پيله‌اش را ضخيم‌تر كند، خارج شدنش از پيله سخت‌تر مى‌شود تا اين‌كه در همان پيله به ناراحتى جان مى‌دهد[٢].

و از آنجا كه انسان براى آخرت خلق شده و همواره در معرض فنا و نابودى و نيستى است، امام باقر عليه السّلام با اين حديث شريف بر زايل شدن و عدم دوام مال دنيا تأكيد نموده‌اند كه:

فرشته‌اى در هرروز ندا مى‌كند كه: اى فرزند آدم، براى مرگ و نيستى زادوولد كن، براى فنا و نابودى مال جمع‌آورى نما و براى ويران شدن، بناهاى‌آباد بساز[٣].

امام باقر عليه السّلام همچنين همگان را به قناعت در دنيا تشويق مى‌نمود. چراكه قناعت يكى از مقدّمات سعادت و بهروزى روحانى است كه اين خصيصه و ويژگى در زندگى خود امام باقر عليه السّلام نيز تجلّى داشته است. آن حضرت فرموده‌اند: هركس به آنچه به او داده شده است قانع باشد، همان باعث چشم‌روشنى او خواهد بود[٤].

[١] . كافى ٢/ ٧٤.

[٢] . كافى ٢/ ١٣٤.

[٣] . كافى ٢/ ١٣١.

[٤] . سفينة البحار ٢/ ٤٥٢.