پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤١ - دوم زنده كردن ايمان به مسأله امام مهدى عليه السلام

مى‌بينيم قيام‌هائى كه حتّى پس از عصر امام باقر عليه السّلام به‌وجود مى‌آمد روز عاشورا را نقطه آغاز حركت خود قرار مى‌دادند، چراكه اين انقلابيّون مبدأ قيام خود را قبر سيّد الشّهداء عليه السّلام در كربلا قرار داده و غالبا پس از زيارت آن حضرت اقدام به قيام و حركت مسلّحانه نموده‌اند.

دوّم: زنده كردن ايمان به مسأله امام مهدى عليه السّلام‌

تا آن‌زمان كه نامى از اسلام و جاهليّت باشد و تا آن‌زمان كه حقّ و باطلى وجود داشته و هركدام نظام و رهبر و پيرو داشته باشند، نزاع و جدال در ميان اين‌دو همواره باقى خواهد بود و اين نزاع تا آنجا ادامه پيدا مى‌كند كه در آخر كار حقّ بر باطل پيروز شود. ظهور امام مهدى عليه السّلام و قيام ضدّ ستم جهانى و فراگيرى كه آن حضرت به انجام مى‌رساند، آخرين حلقه از قسمت‌هاى مختلف اين جنگ و جدال مستمرّ است كه در پى آن، باطل به‌كلّى محوشده و ديگر كيان مستقلّى براى آن باقى نخواهد ماند.

انتظار امام مهدى عليه السّلام كه يك انقلابى بزرگ است خود حركتى مثبت و نشان از زنده بودن روح قيام و مبارزه در منتظران دارد كه البتّه اين نيز نيازمند آمادگى و بسيج انديشه‌ها و نيروها براى شركت در عمليّات نجات‌بخش و آزادى‌بخش فراگير و نهائى خواهد بود.

همه ائمّه اهل بيت عليهم السّلام بر اين حقيقت تأكيد كرده‌اند. امام باقر عليه السّلام نيز به خصوص تأكيد فراوانى بر مسأله انتظار حضرت مهدى عليه السّلام داشتند، تا اين تأكيد باعث عميق شدن ايمان به اين قضيّه بزرگ در انديشه و جان امّت باشد.

امام باقر عليه السّلام در روايتى فرموده‌اند: