پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٠ - هميارى داخلى در گروه صالح

امامت اوست، و هيچگاه خمس براى امامان بسان ملك شخصى نبوده است، سيره و روش امام باقر عليه السّلام همچنين سيره امامان و پيشوايان قبل از آن حضرت نيز بر همين مسأله گواهى مى‌كند، آنان خمس را مى‌گرفتند و براى ديگران به مصرف مى‌رساندند تا آنجا كه براى خود و خانواده آنان جز چيز كمى به نسبت فراوانى اموالى كه به نزد آنان آورده مى‌شد باقى نمى‌ماند و آنان همواره در حالت احتياج به سر مى‌بردند، چراكه اين اموال شخصى نبوده و تنها در اختيار متصدى چنين منصب و مقامى است.

امام باقر عليه السّلام براى زنده كردن روح همدلى و هميارى اقتصادى و اجتماعى همواره تأكيد و تشويق فراوان بر پرداخت صدقات كه زكات مستحبّ است نيز داشته‌اند. آن حضرت فرموده‌اند: همانا كه صدقه هفتاد بلا از بلاهاى دنيا و مرگ بد را از انسان بازمى‌دارد[١].

و همچنين فرموده‌اند: كارهاى خير باعث مى‌شود كه مرگ‌هاى بد از انسان‌ها دور شود[٢].

امام باقر عليه السّلام همچنين بر سفره‌دارى، قربانى كردن و سيركردن فقرا و نيازمندان تشويق زيادى فرموده‌اند. آن حضرت در اين رابطه فرموده‌اند:

خداوند عزّ و جلّ خوراك دادن به فقرا و قربانى كردن در راه اين كار را دوست مى‌دارد[٣].

امام باقر عليه السّلام همچنين بر صفات نيكويى همچون جود و بخشش، سخاوت، انفاق، هديه دادن، قرض دادن، مهلت دادن به بدهكار بى‌پول در اداى دين ترغيب فرموده‌اند، چنان‌كه در كتاب‌هاى مختلف حديث رواياتى با اين مضامين از آن حضرت نقل‌شده است.

[١] . كافى ٤/ ٦.

[٢] . كافى ٤/ ٢٩.

[٣] . كافى ٤/ ٥١.