پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٤ - ٢ كتمان اسرار

دستگاه‌هاى امنيّتى احاطه شده بود كه دائما پيگير سخنان و كارها و فعّاليت‌هاى آنان بوده و به دنبال سوءاستفاده از رخنه‌ها و فرصت‌ها بودند تا بدين‌وسيله، آوازه نيكوى اين گروه را از نظر عقيده، احكام و رفتار در چشم مردم زشت جلوه داده و نقش آن‌ها را در زندگى جامعه محدود و كمرنگ نمايند. به همين دليل بود كه اين گروه محتاج به عنايت ويژه‌اى نسبت به مسأله كتمان اسرار بودند. حال چه آن اسرار از زمره فضائل و مكارم اهل بيت عليهم السّلام كه عقل مخالفين گنجايش و كشش تحمّل آن را نداشت بوده، يا در رابطه با اسرار سازمانى گروه مانند تعداد نفرات و ميزان ذخاير مالى، همچنين اسامى وكلا، يا پيشگامانى كه بر روند اوضاع اثر مثبت داشتند، يا از اسرار روابط و ديدارها، همچنين اسرار سياسى كه با برنامه‌ريزى و خطّمشى‌هاى طرح‌شده براى اصلاح و تغيير وضع سياسى و اجتماعى موجود، يا اسرار مربوط به زمان‌هائى كه براى انجام عمليّات در نظر گرفته مى‌شد و مانند اين‌ها باشد.

بنابراين امام عليه السّلام موضع‌گيرى‌هاى مهمّ خود را با نهايت اختفا و پوشيدگى انجام مى‌دادند. مثلا زمانى كه رفتن به نزد سلاطين و كمك به آن‌ها را حرام مى‌خواندند، اين تحريم را به صورتى محدود انتشار مى‌دادند كه جز آنان كه به آن حضرت نزديك بودند، كس ديگرى از آن مطّلع و خبردار نمى‌گرديد.

برنامه‌ريزى آن حضرت براى قيام زيد به‌گونه‌اى بود كه حكومت وقت اصلا از آن مطّلع نشد، بلكه بسيارى از افراد وابسته به گروه صالحان نيز از اين مسأله مطّلع نشدند. آن حضرت فقط به ستايش از شخصيّت زيد اكتفا مى‌كردند، تا بدين‌وسيله به صورت غيرمستقيم نظرها را به سوى او جلب كرده و او را براى موضع‌گيرى‌هاى آينده آماده نمايند.

امام باقر عليه السّلام در دايره‌اى محدود و در نزد بعضى از اصحاب خود از مختار