پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٢ - ٤ افراد گروه صالح

دقيقه پيش باهم نبوديم؟! امام باقر عليه السّلام فرمودند:

آيا نمى‌دانى هنگامى كه دو مؤمن پس از اندكى دورى به يكديگر برسند و دست يكديگر را بفشارند خداوند به آن‌ها رو كرده و نظر رحمت به آن‌ها مى‌نمايد، در چنين حالتى كه خداوند به آنان نظر رحمت نموده است، به گناهانشان خطاب مى‌كند كه از اين دو نفر بريزيد و گناهان از آنان ريخته مى‌شوند. اى ابو حمزه، همچنان‌كه در پاييز برگ از درخت مى‌ريزد، گناه از اين دو نفر فرومى‌ريزد و آن‌ها در حالتى از يكديگر جدا مى‌شوند كه ديگر هيچ گناهى ندارند[١].

آن حضرت همچنين فرموده است:

اگر دو مؤمن ولو به اندازه رفتن پشت يك درخت از يكديگر فاصله گرفتند و سپس باهم ملاقات نمودند، سزاوار است كه با يكديگر دست بدهند[٢].

آن حضرت همچنين از جدّ بزرگوار خود حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله روايت نموده است كه فرمود:

هنگامى كه يكديگر را ملاقات مى‌كنيد با سلام و مصافحه با يكديگر ملاقات كنيد و هنگامى كه از يكديگر جدا مى‌شويد براى يكديگر استغفار نماييد[٣].

امام باقر عليه السّلام همچنين به ديدوبازديد نيز توجّه خاصّى داشته و ياران خود را به اين عمل تشويق مى‌نمودند، چراكه ديدوبازديد باعث ريشه‌دار شدن روح برادرى و كاشته شدن بذر محبّت در دل‌وجان آنان مى‌گرديد. آن حضرت با بيان آثار مثبتى كه ديدوبازديد بر ديداركنندگان بازديدكنندگان دارد، آنان را اين‌گونه به اين كار ترغيب مى‌نمود كه:

هر مؤمنى براى زيارت برادر مؤمن خود از خانه خارج شود و عارف به حقّ او

[١] . كافى ٢/ ١٨٠.

[٢] . كافى ٢/ ١٨١.

[٣] . كافى ٢/ ١٨١.