پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٨ - الف - حاكم كردن عقل

ب- پيروى اراده انسان از اراده خدا.

ج- احساس كنترل الهى از انسان.

د- توجّه داشتن به روز قيامت.

الف- حاكم كردن عقل‌

خداوند متعال انسان را با دو عنصر عقل و شهوت آفريده است، و روش شناختن راه‌هاى هدايت را در خلال آيات روشن و حقيقت‌هاى ثابت عالم وجود به او عطا نموده است. خداوند انسان را مكلّف ساخته تا قلب و جان خود را براى دريافت نداى حقّ و جواب دادن به اين ندا آماده كند و خود را براى پركشيدن به افق‌هاى بلند و همّت‌هايى كه به مراتب بالاتر از رغبت‌ها و شهوت‌هاى حسّى است مهيّا سازد. به همين خاطر است كه مى‌بينيم امام باقر عليه السّلام در روايات خود تأكيد بسيارى بر حاكم كردن عقل بر همه رغبت‌ها و شهوت‌هاى انسانى دارد. تا بدين‌وسيله جنبه عقلانيّت، خود واعظى درونى براى انسان باشد تا وى را در جهت تزكيه نفس يارى رساند. آن حضرت فرموده‌اند:

«من لم يجعل اللّه له من نفسه واعظا، فإن مواعظ الناس لن تغني عنه شيئا»؛

آن‌كس كه خداوند براى او از داخل نفس و جانش موعظه‌كننده‌اى درونى قرار نداده باشد، پند و موعظه‌هاى مردم او را هيچگاه بى‌نياز نخواهد كرد[١].

همچنين آن حضرت فرموده‌اند:

[١] . تحف العقول/ ٢١٤.