پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٩ - بخش نخست پرورش حضرت امام باقر عليه السلام

آنان را به همان نيروى فهم و ادراك و حكمتى كه پيامبران و رسولان خود را به آن مجهّز كرده بود مجهّز ساخت. تا جايى كه هيچ مسأله‌اى بر هيچ‌يك از ائمّه اهل بيت عليهم السّلام وارد نمى‌گرديد كه جوابش از ايشان مخفى باشد. تاريخ‌نويسان آورده‌اند كه امام باقر عليه السّلام در سنّ ٩ سالگى به دقيقترين مسائل علمى پاسخ مى‌دادند.

هيبت و وقار امام باقر عليه السّلام: در خطوط چهره امام باقر عليه السّلام هيبت و وقار پيامبران ديده مى‌شد، آن حضرت با هيچ‌كس همنشين نگرديد مگر اين‌كه هيبت او در دل آن همنشين افتاد. به نحوى كه آن شخص وادار به تعظيم و بزرگداشت آن حضرت مى‌گرديد. آورده‌اند كه «قتاده» فقيه اهل بصره با آن حضرت روبه‌رو شد و از هيبت آن حضرت دلش به اضطراب افتاده و گفت:

«من در نزد فقيهان بسيارى نشسته‌ام. من محضر صحابى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله ابن عبّاس را درك نموده‌ام. امّا از ديدن هيچ‌كدام از ايشان دلم اين چنين مضطرب نشد كه از ديدن شما و هيبت و وقارتان در دل من اين اضطراب ايجاد شده است»[١].

نقش نگين امام باقر عليه السّلام: نقش نگين انگشترى امام باقر عليه السّلام اين جمله بوده است: «العزّة للّه جميعا»[٢]. امام باقر عليه السّلام همچنين انگشتر جدّ بزرگوارش حضرت امام حسين عليه السّلام را به دست مى‌كرد كه نقش نگين آن اين جمله بود: «انّ اللّه بالغ امره»[٣] و اين مسأله نيز از جمله مسائلى است كه بر انقطاع كامل آن حضرت به سمت خدا و بريدن از مادّيات زندگى و ارتباط شديد آن حضرت با مبدأ عالم حكايت دارد.

[١] . اثبات الهداة ٥/ ١٧٦.

[٢] . حلية الاولياء ٣/ ١٨٩.

[٣] . فى رحاب ائمّة اهل البيت عليهم السّلام ٤/ ٤.