پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٥ - دستگيرى امام باقر عليه السلام، بردن آن حضرت به دمشق و زندانى كردن ايشان

بخيل، خشن، ظالم و بسيار قسىّ القلب بود، وى همان كسى است كه زيد بن على را به قتل رساند و امام ابو جعفر باقر عليه السّلام در زمان او مبتلا به انواع مصيبت‌ها و ناگوارى‌ها گرديد. نمونه‌هايى از اين برخوردهاى نامناسب را در پيش‌رو داريد:

دستگيرى امام باقر عليه السّلام، بردن آن حضرت به دمشق و زندانى كردن ايشان‌

هشام بن عبد الملك اين فرمانرواى طاغوت‌منش به حاكم خود در مدينه دستور داد امام باقر عليه السّلام را به سوى دمشق روانه كند. تاريخ‌نويسان درباره اين ماجرا دو روايت ذكر كرده‌اند:

روايت اوّل: امام باقر عليه السّلام هنگامى كه به دمشق رسيد و هشام خبر آمدن آن حضرت را شنيد به درباريان خود دستور داد تا پس از پايان سخن او با امام برخوردى توهين‌آميز با امام باقر عليه السّلام داشته باشند. امام باقر عليه السّلام بر هشام داخل شد و بر افرادى كه در مجلس هشام نشسته بودند سلام كرد. امّا به‌عنوان خلافت به هشام سلام نكرد. هشام بسيار خشمگين شد، رو به امام باقر عليه السّلام كرد و گفت:

اى محمّد بن على هميشه يك نفر از شما بايد باشد تا وحدت صفوف مسلمين را بشكند و مردم را به سوى خود خوانده، خود را از روى سفاهت و نادانى امام بداند.

سپس هشام ساكت شد و جيره‌خواران و مزدورانش شروع به مسخره كردن و به زبان آوردن كلمات ناپسند نسبت به امام باقر عليه السّلام نمودند. اينجا بود كه امام باقر عليه السّلام به سخن آمده فرمودند: