پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧ - بخش دوم برداشتهايى از شخصيت حضرت امام باقر عليه السلام

نامش مانند نام من است. او علم را مى‌شكافد. يعنى دانش و معرفت از سينه او فوران مى‌كند.

پس هنگامى كه او را ديدى سلام مرا به او برسان. محمّد باقر در ميان برادران خود جانشين پدر بزرگوارش حضرت زين العابدين گرديد. وى وصىّ زين العابدين بوده و زمام امور امامت را پس از پدر بزرگوارش در دست م مى‌گيرد[١].

١٤. علىّ بن محمّد بن احمد مالكى- معروف به ابن صبّاغ- چنين مى‌گويد: محمّد بن على بن الحسين عليهم السّلام گذشته از آنچه را كه از دانش، آقايى، فضيلت، رياست و امامت در او جمع آمده بوده، داراى ويژگى جود و كرم آشكار در ميان عوام و خواصّ بوده است. كرم آن حضرت در ميان تمام مردم زبانزد بوده و آن حضرت عليرغم بسيارى عيال و وضع مالى متوسّط معروف به فضيلت و احسان بوده است‌[٢].

١٥. ابن خلّكان گويد: ابو جعفر محمّد بن على زين العابدين بن حسين بن علىّ بن ابى طالب (رضى اللّه عنهم اجمعين) ملقّب به باقر يكى از امامان دوازده‌گانه است ... آن حضرت دانشمندى بوده كه سيادت و بزرگى داشته است‌[٣].

١٦. احمد بن حجر گفته است: وارث امام زين العابدين عليه السّلام از ميان فرزندانش كه عبادت، دانش و پارسايى او را به ميراث برده باشد ابو جعفر محمّد باقر است. لقبش يعنى باقر از ريشه بقر الارض يعنى شكافتن زمين و شيار كردن آن گرفته شده است و همچنان كه گنج‌هاى پنهان از دل زمين با كندن و شكافتن خارج مى‌شود آن حضرت نيز سينه دانش‌ها را شكافته و گنج‌هاى‌

[١] . اخبار الدول/ ١١١.

[٢] . الفصول المهمّة/ ٢٠١.

[٣] . وفيات الاعيان ٣/ ٣١٤.