پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢١ - الف ارتباط دائم با خداوند متعال

و اى آن‌كه [در ظاهر] از آتش دوزخ گريزانى، چه تند مركب راهوار را به سوى آن مى‌تازى و چه بسيار موجبات داخل شدن در آن را براى خود فراهم مى‌كنى!

اى فرزند روزهاى سه‌گانه: روزى كه در آن متولّد شدى، روزى كه در آن به خانه قبر فرود مى‌آيى، و روزى كه به سوى پروردگار خود از خانه قبر برمى‌خيزى. وه كه آن روز، چه روز بزرگى خواهد بود! اى دارندگان صورت‌هاى زيبا و مغزهاى گنديده!، چگونه است كه بدن‌هاى شما را آباد، امّا دل‌وجان شما را ويرانه مى‌بينم؟![١].

امام باقر عليه السّلام اين نكته را بيان فرموده‌اند كه دنيا دار بلا و امتحان مردم بوده و ميزان اين ابتلا و آزمايش را به تناسب درجه ايمان هر انسان دانسته‌اند. آن حضرت در اين رابطه فرموده‌اند: مؤمن در دنيا به اندازه دينش به بلا گرفتار مى‌آيد.[٢]

٢. راه‌وروش تزكيه در نزد امام باقر عليه السّلام‌

امام باقر عليه السّلام براى تزكيه و تربيت نفس در گروه ياران صالح خود روشى واقعى، كامل و فراگير ترسيم نمودند كه اين روش در صورت مراعات دقيق، به صورتى عملى متكفّل تحقّق اين امر مهمّ خواهد بود.

آن حضرت حدود و علايم اين روش را در ضمن چند نكته بيان فرمودند:

الف. ارتباط دائم با خداوند متعال‌

ارتباط با خداوند متعال و تسليم بودن در برابر او و تصميم داشتن بر اطاعت از آن وجود مقدّس به‌خودى‌خود پاك‌كننده و خالص‌كننده دل‌ها، و تطهيركننده جان‌هاست. چراكه اين عمل انسان را رفته‌رفته از مرحله تفكّر در

[١] . تحف العقول/ ٢١٣، ٢١٢.

[٢] . جامع الاخبار/ ٣١٣.