پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٧ - ٤ مراعات سطوح مختلف

داشتند و آن اين بود كه اين همكارى موجب شود كه حاكم ستمگر با ديدن اين مسأله نسبت به افراد گروه صالح اعتماد و حسن ظنّ پيدا نمايد.

اگر حكّام ستمگر امام باقر عليه السّلام را براى ملاقات مى‌طلبيدند آن حضرت از ديدار با آن‌ها امتناع نمى‌كرد. همچنين ياران خود را در چنين مواردى از اين كار بازنمى‌داشت تا اين‌كه بدين‌وسيله امنيّت آنان را محفوظ دارد. چراكه تمرّد از دستور ديدار سلطان منجرّ به كشف نيّت اين افراد در رابطه با مبارزه و عدم رضايت آنان نسبت به حكومت او مى‌گرديد.

همچنين آن حضرت اصحاب و ياران خود را از شركت در جنگ‌هايى كه فرماندهى آن‌ها با حاكمان ستمگر بود و در زمان‌هاى مختلف بين مسلمانان و كفّار روى مى‌داد بازنمى‌داشتند.

٤. مراعات سطوح مختلف‌

امام باقر عليه السّلام در دستورات و تعليمات خود همچنين در مشاركت دادن افراد گروه صالح در فعّاليت‌ها و كارهاى مختلف، همواره اختلاف سطح افراد مختلف را از نظر نيرو و امكانات، همچنين از نظر بيدارى، ادراك، ميزان تحمّل و قدرت آنان بر اداى وظيفه يا پايدارى در عمل رعايت نموده و براى هركسى سطحى معيّن مى‌نمودند، تا اين‌كه به اندازه سطح توانايى او به وى تكليف محوّل نمايند.

از سدير روايت شده است كه گفت: امام باقر عليه السّلام به من فرمودند:

مؤمنان داراى مراتبى مى‌باشند. بعضى از آنان در درجه اوّل، بعضى در درجه دوّم، بعضى در درجه سوّم، بعضى در درجه چهارم، بعضى در درجه پنجم، بعضى در درجه ششم و بعضى در درجه هفتم مى‌باشند. پس اگر بخواهى بر كسى كه در درجه‌