پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٨ - دستگيرى امام باقر عليه السلام، بردن آن حضرت به دمشق و زندانى كردن ايشان

همه بى‌قرار شده بودند در بستر و فراش پيامبر اكرم به‌جاى او خوابيد، و همان كسى كه در هنگام وداع با پيامبر اكرم اسرار الهى در نزد او به وديعت نهاده شد[١].

هنگامى كه امام باقر عليه السّلام فضيلت امام أمير المؤمنين عليه السّلام را در ميان شاميان منتشر نمود، هشام بن عبد الملك دستور داد تا آن حضرت را دستگير كرده و به زندان انداختند.

امّا در زندان نيز امام باقر عليه السّلام مورد استقبال قرار گرفت. آنجا كه زندانيان به دور آن حضرت حلقه زده و از دانش و آداب آن حضرت بهره‌ها مى‌بردند. تا آنجا كه مدير زندان ترسيد در زندان فتنه‌اى به‌پا شود. لذا به نزد هشام رفت و به او از اين مطلب خبر داد. اينجا بود كه هشام بن عبد الملك بيچاره شد و چاره‌اى جز آزادى امام باقر عليه السّلام از زندان و بازگرداندن آن حضرت به شهرش يعنى مدينه نديد[٢].

روايت دوّم: اين روايتى است كه لوط بن يحيى اسدى از امارة بن زيد واقدى نقل مى‌كند. گويد: هشام بن عبد الملك در يكى از سال‌ها به سفر حجّ رفت‌[٣]، در آن سال امام محمّد باقر عليه السّلام به همراه فرزند برومند خود حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام نيز به سفر حجّ آمده بودند. در اين سفر امام جعفر صادق عليه السّلام در برابر گروهى از مردم كه در ميان آن‌ها مسلمة بن عبد الملك برادر هشام نيز حضور داشت اين‌چنين فرمودند:

سپاس خداوندى را كه محمّد صلّى اللّه عليه و اله را به حقّ به پيامبرى مبعوث كرد و ما را به واسطه انتساب به او گرامى داشت. پس ما انتخاب‌شده خداوند در ميان بندگان و بهترين بندگان خدا هستيم. هركس از ما تبعيّت كند سعادتمندشده و هركس با ما دشمنى ورزيده مخالفت نمايد بدبخت گرديده است ...

[١] . مناقب آل ابى طالب ٤/ ٢٠٣- ٢٠٤.

[٢] . بحار الانوار ١١/ ٧٥.

[٣] . يعقوبى، تاريخ سفر حجّ هشام را سال ١٠٦ هجرى نقل كرده است.