پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٧ - ٢ خويشاوندان

ندانسته: اداى امانت، چه صاحب امانت آدم خوبى باشد يا فاجر، وفاى به عهد چه طرف مقابل شخص خوبى باشد يا گناه‌كار و فاجر، و نيكى كردن به پدر و مادر چه آن دو نفر انسان‌هاى صالح و درستكارى باشند يا افراد بد و گناهكار[١].

امام باقر عليه السّلام به دليل حقّى كه پدران و مادران بر فرزندان دارند، دستورات اكيد و فراوانى مبنى بر اين‌كه فرزندان اگرچه داراى پدر و مادر منحرف يا فاجر و گناه‌كار هم باشند، وظيفه دارند تا به آن‌ها مهربانى و نيكويى كنند، صادر فرموده‌اند.

امام باقر عليه السّلام در هر شرايطى از نافرمانى و سركشى فرزندان نسبت به پدر و مادر نهى فرموده و همگان را از اين امر بازداشته‌اند، حتّى اگر پدر و مادر نسبت به فرزندان بدرفتار و بدخلق بوده باشند، آن حضرت از جدّ بزرگوار خود حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله روايت فرموده‌اند كه فرمود:

از مبتلا شدن به عاقّ والدين برحذر باشيد، چراكه بوى بهشت كه از مسافتى به اندازه هزار سال به مشام مى‌رسد، به مشام شخصى كه عاقّ والدين باشد نمى‌رسد ...[٢].

٢. خويشاوندان‌

خويشاوند به كسانى گفته مى‌شود كه با اعضاى خانواده رابطه نسبى داشته باشند، مانند برادران، خواهران، عموها، دايى‌ها، اجداد و ساير افراد فاميل كه از نظر نسب با اين خانواده ارتباط دور يا نزديك داشته باشند. امام باقر عليه السّلام تشويق فراوانى بر ايجاد ارتباط با افراد فاميل و ديدوبازديد با آنان داشته و حقوقى كه بر اين روابط مترتّب مى‌شود را بيان فرموده‌اند. آن حضرت بر اين نكته نيز

[١] . كافى ٢/ ١٦٢.

[٢] . كافى ٢/ ٣٤٩.