پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٣ - وصيتهاى امام باقر عليه السلام

ترور امام باقر عليه السّلام كافى بود، چه رسد به اين‌كه همه اين اتّفاقات باهم در يك سفر به وقوع پيوسته است. چراكه بنى‌اميّه گروهى نادان و جاهل بودند كه از ساده‌ترين صفات انسانى محروم بوده و كمترين مراتب شايستگى را براى رهبرى امّت نداشتند.

وصيّت‌هاى امام باقر عليه السّلام‌

امام محمّد باقر عليه السّلام به فرزندش امام جعفر صادق عليه السّلام چندين وصيّت نمود كه بعضى از آن‌ها را مى‌بينيد:

١. امام باقر عليه السّلام به امام صادق عليه السّلام فرمود: اى جعفر، تو را نسبت به اصحاب و ياران خود سفارش به نيكويى مى‌نمايم، امام صادق عليه السّلام به آن حضرت عرض كرد: خداوند مرا فداى شما گرداند، به خدا سوگند مى‌خورم كه هرگز اصحاب و ياران شما را وانگذارم تا آنجا كه اگر مردى از آن‌ها در يكى از شهرهاى كشور اسلامى زندگى كند، محتاج به احدى نشود[١].

٢. امام باقر عليه السّلام به امام صادق عليه السّلام وصيّت فرمود كه آن حضرت را در پيراهنى كه در آن نماز مى‌گزارد دفن نمايد، تا اين‌كه اين پيراهن در نزد خداوند متعال شاهد صدقى بر عبادت‌هاى بزرگ و بندگى‌هاى خالصانه امام باقر عليه السّلام باشد[٢].

٣. امام باقر عليه السّلام قسمتى از اموال خود را وقف نمود تا با آن به مدّت ده سال در سرزمين منى براى آن حضرت مجلس عزادارى برپا شود[٣]. و شايد سبب اين امر به اين مسأله بازمى‌گردد كه منى بزرگترين مركز تجمّع مسلمانان بوده و

[١] . اصول كافى ١/ ٣٠٦.

[٢] . صفة الصفوة ٢/ ٦٣، تاريخ ابن الوردى ١/ ١٨٤، تاريخ ابو الفداء ١/ ٢١٤.

[٣] . بحار الانوار ١١/ ٦٢.