پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٥ - تسليت گفتن مسلمانان به امام صادق عليه السلام در عزاى پدر بزرگوارش

مردم تشييع و به قبرستان بقيع برده شد، و در كنار قبر پدر بزرگوار امام باقر عليه السّلام، حضرت امام زين العابدين عليه السّلام، و در كنار قبر عموى گرامى پدرش حضرت امام حسن مجتبى عليه السّلام سرور جوانان اهل بهشت قبرى براى آن حضرت حفر شد، و امام صادق عليه السّلام پدر بزرگوارش را در جايگاه ابدى قرار داد و آن حضرت را در آنجا دفن نمود و در واقع به همراه او علم و حلم و هرچه خوبى و نيكويى به مردم بود با او دفن كرد.

ضايعه فقدان امام باقر عليه السّلام از فجيعترين مصيبت‌هايى بود كه امّت اسلام در آن‌زمان به آن مبتلا گرديد. چراكه امّت اسلام با فقدان امام باقر عليه السّلام رهبر و پيشگام و راهنماى خود را از دست داد. كسى كه در راه انتشار دانش سعى فراوانى كرده و در جهت تبلور بيدارى فكرى و فرهنگى در ميان مسلمانان سعى وافرى داشت.

مشهور در ميان روات آن است كه عمر آن حضرت در هنگام وفات پنجاه و هشت سال بوده است.

همچنين مطابق با رأى مشهور در ميان تاريخ‌نويسان، سال وفات حضرت امام باقر عليه السّلام صد و چهارده هجرى قمرى بوده است.

تسليت گفتن مسلمانان به امام صادق عليه السّلام در عزاى پدر بزرگوارش‌

مسلمانان در حالى‌كه دل‌هايشان از غم و اندوه پاره‌پاره شده بود، به سوى امام صادق عليه السّلام هجوم‌آورده و به‌خاطر وارد شدن اين مصيبت دردناك آن حضرت را تسليت داده و خود را در غم و اندوه فقدان پدر بزرگوار آن حضرت شريك مى‌دانستند. از جمله كسانى كه به جهت عرض تسليت و تعزيت به خدمت امام صادق عليه السّلام رسيد، سالم بن ابى حفصه است. وى گويد: