پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٥ - ١ خانواده

شود. از جمله اين حقوق رفع كامل نيازهاى زن از حيث خوراك و پوشاك مى‌باشد. امام باقر عليه السّلام در اين رابطه فرموده‌اند:

هركس همسرى دارد و او را با لباسى كه بتواند با آن ستر عورت نمايد نمى‌پوشاند و به او آنچنان غذايى نمى‌دهد كه بتواند با آن كمر راست كند، بر امام و حاكم جامعه است كه بين آن‌ها جدايى اندازد[١].

آن حضرت بر اهميّت دادن به زن و مراعات حال او تأكيد فراوانى داشته‌اند، امام باقر عليه السّلام از جدّ بزرگوارش حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله اين روايت را نقل فرموده‌اند كه:

جبرئيل مرا درباره زن‌ها آنقدر سفارش نمود، تا اين‌كه من گمان كردم طلاق دادن زن‌ها جز در مواردى كه گناه بسيار بزرگ و آشكارى از آن‌ها سربزند جايز نمى‌باشد[٢].

آن حضرت همچنين مردان را به تحمّل اذيّت و آزار زن‌ها و عدم مقابله به مثل با آن‌ها تشويق فرموده‌اند، چراكه اين كار منجرّ به خراب شدن روابط و ايجاد تشنّج در جوّ خانواده مى‌گردد. بنابراين آن حضرت فرموده‌اند:

هركس آزار و اذيّت زن خود را تحمّل كند- و لو آن آزار و اذيّت يك كلمه حرف بد باشد-، خداوند او را از آتش جهنّم آزاد كرده و بهشت را بر او واجب مى‌نمايد ...»[٣].

امام باقر عليه السّلام خود نيز در تحمّل آزار و اذيّت ديگران الگو و نمونه بوده است، امام صادق عليه السّلام در شرح احوال پدر بزرگوار خود امام باقر عليه السّلام فرموده است: پدر من همسرى داشت كه او را اذيّت مى‌نمود، امّا پدر من در مقابل براى آن زن طلب مغفرت مى‌كرد[٤].

[١] . مكارم الاخلاق/ ٢١٧.

[٢] . مكارم الاخلاق/ ٢١٦.

[٣] . مكارم الاخلاق/ ٢١٦.

[٤] . من لا يحضره الفقيه ٣/ ٢٧٩.