پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٧ - ايمنسازى علمى
اينگونه در كتاب شريف قرآنش از تو سخن به ميان آورد كه: و از ميان مردم كسى است كه جان خود را براى طلب خشنودى خدا مىفروشد، و خدا نسبت به [اين] بندگان مهربان است[١].
ايمنسازى علمى
تربيت دانشمندان و استعدادهاى علمى كه در فروع مختلف علمى اسلامى تخصّص داشته باشند اساسىترين نقطه براى بهوجود آمدن سطح علمى مناسب و بالا بردن آن بود كه جماعت شيعه بدان احتياج وافرى داشت.
سپس اينكه به اين عالمان دينى نقش ويژهاى در جامعه اسلامى داده شود. و اين همان كارى بود كه همه پيشوايان اهلبيت عليهم السّلام بدون استثنا آن را انجام مىدادند.
امّا دوره حضرت امام هادى عليه السّلام ويژگى خاصّى داشت. چراكه زمان آن حضرت عصرى بود كه مىبايست تمام شرايط را براى عصر غيبت آماده كند، عصر غيبت نيز عصر جدا شدن مردم از امام و پيشواى خود بوده، ديگر بهجز عالمان الهى كه امين بر حلال و حرام او هستند هيچ ملجأ و پناهگاه فكرى و دينى براى مردم ديگرى نمىبود.
از همينجا است كه مىبينيم اين دو امام بزرگوار يعنى حضرت امام هادى عليه السّلام و حضرت امام عسكرى عليه السّلام اهمّيت ويژهاى به عالمان و دانشمندان مىدادند، تا آنجا كه از آنان با عنوان سرپرستان يتيمان آل محمّد تعبير نمودند.
احترام و بزرگداشت حضرت امام هادى عليه السّلام براى اينگونه دانشمندان بسيار
[١] . ر. ك حياة الامام علىّ الهادى عليه السّلام/ ١٤٠- ١٤٧.