پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٨ - ٣ هماوردخواهى علمى در برابر دستگاه حكومت و عالمان وابسته

كار كوتاهترين راه براى اهل‌بيت عليهم السّلام بود تا درخشش علمى خود را در جامعه اسلامى به ظهور برسانند.

از همين‌جا بود كه حكومت پس از اجراى هرگونه آزمايش علمى سعى در مخفى نگهداشتن و پوشاندن آن مى‌كرد تا پيروان اهل‌بيت نتوانند از اين برگ برنده مهم بر ضدّ نظام حاكم استفاده كنند.

امّا در عين اين مخفى‌كارى، منابع تاريخى متن اين آزمايش‌هاى علمى را ثبت‌وضبط نموده‌اند. كه در آن مطالبى يافت مى‌شود كه كاملا بر ردّ قاطع اهل‌بيت عليهم السّلام بر همه هماوردهاى علمى كه براى آن‌ها در نظر گرفته شده و پيروزى ائمّه عليهم السّلام در اين ميدان دلالت دارد. پيروزى‌اى كه مرجعيّت دينى امّت اسلام را به آن‌ها برمى‌گرداند.

اكنون نمونه‌اى از اين آزمايش‌هاى علمى كه يحيى بن اكثم در زمان متوكّل به آن مبادرت كرده و سپس سعى در پنهان كردن آن نمود، از نظر خوانندگان محترم مى‌گذرد:

ابن شهر آشوب روايت مى‌كند: متوكّل به ابن سكّيت گفت: در حضور من از ابن الرّضا مسأله‌اى سخت سؤال كن. ابن سكّيت از آن حضرت پرسيد: چرا خداوند متعال حضرت موسى را با معجزه عصا و حضرت عيسى عليه السّلام را با معجزه بهبود بخشيدن كور مادرزاد و بيمارى پيسى و زنده كردن مردگان مبعوث كرده و حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله را با قرآن و شمشير به نبوّت مبعوث نموده است؟

حضرت امام هادى عليه السّلام در جواب او فرمودند:

خداوند متعال حضرت موسى عليه السّلام را در زمانى با عصا و يد بيضا بر مردم مبعوث كرد كه غالب اهل آن زمانه به سحر و جادوگرى روى آورده بودند. به همين دليل خداوند متعال هم به موسى معجزه‌اى داد تا بتواند بر سحر آن‌ها غلبه كرده، آنان را مبهوت نموده و حقّ را بر آنان‌