پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٦ - امام هادى عليه السلام در راه سامرا

هادى عليه السّلام در ميان اهل مدينه تأثير كرده و آن‌ها را به سمت حضرت على عليه السّلام و خاندانش مايل نمايد[١].

البته اين دليل مى‌تواند عليرغم همه احتياطهايى كه امام هادى عليه السّلام در برابر خليفه وقت به انجام مى‌رساند منطقى به نظر مى‌آيد.

امام هادى عليه السّلام در راه سامرّا

ابن هرثمه در طول راه بنابر احسان و خوش‌رفتارى با امام هادى عليه السّلام داشت. وى در طول اين راه از آن حضرت كرامات بسيارى مشاهده كرد كه اين كرامات او را به درك و شناخت از عظمت اين امام بزرگوار، جايگاه والا و حقيقت امر آن حضرت رساند، و عمق جنايتى را كه در ناراحت كردن امام و تجسّس خانه آن حضرت مرتكب شده بود برايش آشكار ساخت.

از يحيى بن هرثمه روايت شده است كه گفت: من در طول اين سفر از معجزات ابو الحسن چيزهاى عجيبى ديده‌ام. از آن جمله اين‌كه: ما در يكى از منزل‌هاى بين راه پياده شديم كه آبى در آن نبود و تشنگى به ما و اسبان و شتران ما فشار مى‌آورد، و چيزى نمانده بود كه از تشنگى تلف شويم. به همراه ما گروهى بودند، گروهى نيز از مردم مدينه به دنبال ما مى‌آمدند. در اين هنگام ابو الحسن به من گفت: «گويا كه من چند ميل آنطرف‌تر جايى را مى‌شناسم كه در آن آب است». ما به آن حضرت عرضه داشتيم: پس اگر لطف كنى و به سمت آنجا حركت كنى و ما را به آنجا ببرى بسيار خوب است. ما به همراه تو هستيم. آن حضرت ما را از مسير اصلى به سمت آن منطقه منحرف كرد.

[١] . تذكرة الخواصّ/ ٣٢٢.