پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٦ - جايگاه حضرت امام هادى عليه السلام در فرآيند تغيير فراگير فرهنگى

اين جماعت داشتند تا آنان بتوانند به دور از رهبر نيز فعاليت خود را حفظ كنند.

از اينجا است كه پديده تربيت فقيهان و ارجاع دادن مردم به آن‌ها نمود پيدا مى‌كند تا فقها براى زمان غيبتى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله وعده آن را داده و پايان آن را جز خدا نمى‌داند، براى حل و فصل مشكلات و امور جامعه آزموده شوند.

بدين‌ترتيب ائمه عليهم السّلام توانستند ضمن يك برنامه‌ريزى درازمدت از پيشرفت انحراف رو به تزايد حكومت و رهبرى اسلامى كه مى‌رفت به جدايى امت از اسلام اصيل و در نتيجه محو و نابودى كامل شريعت و رسالت الهى منجر گردد جلوگيرى كنند.

جايگاه حضرت امام هادى عليه السّلام در فرآيند تغيير فراگير فرهنگى‌

حركت حضرت امام علىّ بن محمّد هادى عليه السّلام جزو مرحله سوّم از مراحل حركت اهل‌بيت عليهم السّلام تقسيم‌بندى مى‌شود. آن حضرت به فعّاليت فشرده‌اى در جهت آماده كردن گروه صالح شيعه براى داخل شدن به مرحله غيبتى كه همه در انتظار آن بودند، همچنين ايمن‌سازى اين خطّ در برابر خطراتى كه دائما متوجّه آن بود پرداختند.

ما به خواست خداوند به‌زودى در بخش‌هاى بعدى به تفصيل جايگاه امام هادى عليه السّلام و فعّاليت‌هاى آن حضرت را كه مخصوص همان عصر كه ايشان در آن مى‌زيسته‌اند بود بررسى كرده و قبل از آن ويژگى‌هاى اين عصر و شرايط زمانى و مكانى مهمّى كه خود آن حضرت، شيعيان آن حضرت و همه امّت اسلام را در آن‌زمان احاطه كرده بود به بحث خواهيم نشست.