پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٠ - خبرچينى و بدگويى از امام هادى عليه السلام در نزد خليفه

است كه: «بريحه» عبّاسى‌[١] مراد همين امام الحرمين فوق الذكر است كه در مكّه و مدينه امام جماعت بوده است نامه‌اى با اين مضمون به متوكّل نوشته است: «اگر به حرمين يعنى مكّه و مدينه نياز دارى على بن محمّد را از اين‌دو شهر خارج كن، چراكه او مردم را به خود خوانده و گروه بسيارى تابع او شده‌اند».

بريحه نامه‌هاى بسيارى به اين مضمون نوشته و دائما به سمت متوكّل مى‌فرستاد. اين‌گونه بود كه متوكّل يحيى بن هرثمه را در سال ٢٣٤ ه. ق به مدينه فرستاد و به همراه او نامه‌اى براى امام هادى عليه السّلام نوشت كه در آن كتاب با جملاتى زيبا به آن حضرت اطمينان داده بود كه مشتاق ديدار آن حضرت است و از آن حضرت خواست تا به نزد او برود. وى هم‌چنين به يحيى بن هرثمه دستور داد تا با آن حضرت بدان‌سان كه آن حضرت مى‌پسندد رفتار كند، وى هم‌چنين به بريحه نامه‌اى نوشت و شرح جريان را براى او توضيح داد.

اكنون متن كامل نامه متوكّل به امام هادى عليه السّلام را مطابق آنچه شيخ محمّد بن يعقوب كلينى روايت كرده است از نظر مى‌گذرانيم:

از محمّد بن يحيى از يكى از اصحاب ما روايت شده است كه گفت:

نسخه‌اى از نامه متوكّل به ابو الحسن ثالث عليه السّلام را از يحيى بن هرثمه در سال ٢٤٣ ه. ق گرفتم و آن نسخه اين است:

«به نام خداوند بخشنده مهربان، امّا بعد بدان‌كه امير المؤمنين قدر تو را مى‌داند و رعايت خويشاوندى تو را مى‌نمايد. وى رعايت حقّ تو را بر خود

[١] . گفته شده است نام او« طريخه» بوده و از طريحى در مجمع البحرين نقل شده است كه نام او« بريمه» بوده است. ديگران نيز نام او را عبد اللّه بن محمّد ذكر كرده‌اند. وى متولّى امر جنگ و نماز در مدينه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بوده است، ر. ك ارشاد/ ٢/ ٣٠٩.