پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٥ - دوم زيارت غدير

شكست‌خورده را به‌واسطه تو نصرت و پيروزى بخشيد.

و باز در روز جنگ حنين چنان‌كه قرآن فرموده است: و در روز «حنين» آن هنگام كه شمار زيادتان شما را به شگفت آورده بود، ولى به هيچ‌وجه از شما دفع [خطر] نكرد، و زمين با همه فراخى بر شما تنگ گرديد، سپس درحالى‌كه پشت [به دشمن‌] كرده بوديد برگشتيد. آنگاه خدا آرامش خود را بر فرستاده خود و بر مؤمنان فرود آورد، و در اين آيه مقصود از كلمه مؤمنين تو و ياران و محبّانت بوديد، و در آن‌حال عموى تو عبّاس به صداى بلند درحالى‌كه لشكر رو به فرار مى‌گذاشت ندا مى‌كرد كه اى اصحاب سوره بقره و اى اهل بيعت شجره!!، تا آن‌كه قومى نداى عبّاس را اجابت كردند.

يا على، در آن هنگام تو تنها كسى بودى كه زحمت و بار جنگ را از سپاه اسلام برداشتى و با آن‌كه لشكر مأيوس از ثواب جنگ شدند، بدون يارى و مساعدت آن‌ها متكفّل يارى دين شدى، چون آنان به جنگ پشت كرده و به توبه و انابه و عفو خدا اميدوار بودند، و اين است كلام خدا در اين واقعه كه فرمود: سپس خدا بعد از اين [واقعه‌] توبه هركس را بخواهد مى‌پذيرد، و تو در آن‌روز داراى درجه و مقام صبر و نايل به اجر عظيم خدا بودى.

و يا در روز جنگ خيبر كه خدا ضعف و سستى منافقان را بر مؤمنان آشكار كرد و كافران را نااميدى و شكستى سخت نصيب گشت، و حمد خدا را كه ربّ تمام دنياهاست، درحالى‌كه آنان قبلا با خداوند متعال پيمان بسته بودند كه به دشمن پشت نكنند و پيمان خدا همواره بازخواست دارد.

امام هادى عليه السّلام در ادامه اين زيارت شريف مى‌فرمايند:

تو آن كسى هستى كه در تمام جنگ‌ها با پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله حاضر بودى و به اتّفاق او در راه خدا جهاد مى‌كردى و پرچم اسلام را پيش‌پيش پيغمبر مى‌بردى و در جلوى او شمشير به فرق دشمنان مى‌زدى، و چون عزم و تدبير و بصيرتت در امور مشهور بود پيغمبر تو را در بسيارى‌