پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٧ - ٩ حسن بن على وشاح

٨. حسن بن على‌

فرزند عمر، فرزند على بن حسين بن على بن ابى طالب النّاصر للحقّ از اصحاب امام هادى عليه السّلام مى‌باشد. وى پدر جدّ مادرى «سيّد مرتضى» قدّس سرّه مى‌باشد.

سيّد در اوّل كتاب خود با نام «شرح المسائل الناصريات» مى‌گويد: و امّا ابو محمّد ناصر كبير، وى حسن بن على مى‌باشد. فضيلت او در دانش و زهد و فقه از آفتاب تابان روشن‌تر و ظاهرتر است، وى كسى است كه اسلام را در منطقه ديلم انتشار داد. تا آنجا كه با كوشش او و رويه زيبايش، تعداد بى‌شمارى از مردم آن سرزمين از گمراهى و جهالت نجات يافته، به راه خداوند و دين مبين اسلام گرويده‌اند[١].

٩. حسن بن على وشّاح‌

شيخ وى را از اصحاب امام هادى عليه السّلام برشمرده است.

نجاشى گويد: وى نوه دخترى «الياس صيرفى خزّاز» مى‌باشد، حسن از جدّ خود الياس درحالى‌كه در بستر مرگ افتاده بود روايت كرده است كه گفت:

بر من شاهد باشيد و بدانيد كه اين ساعت، ساعت دروغگوئى نيست. من از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمود: «و اللّه لا يموت عبد يحب اللّه و رسوله و يتولى الأئمة فتمسه النار»؛

به خدا سوگند هيچ بنده‌اى در حالتى نمى‌ميرد كه خدا و رسولش را دوست بدارد و ولايت ائمّه عليهم السّلام را در دل داشته باشد و در عين‌حال آتش جهنّم او را لمس نمايد.

[١] . النّاصريات/ ٦٣.