پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٢ - ٧ نهضتهاى علويان

يافته است.

برخوردار نبودن اهل‌بيت عليهم السّلام و پيروان آن‌ها از وضع معيشتى سزاوار و شايسته، به اين دليل بود كه حكومت، بيم آن داشت كه آنان مال را براى از بين بردن تخت‌وتاج آنان به‌كار گيرند. از همين‌جا بود كه سياست سخت‌گيرى مالى نسبت به اهل‌بيت عليهم السّلام سياستى كلّى بود كه همه خلفاى بنى عبّاس به آن عمل مى‌كردند. چراكه آنان از هركسى بيشتر به جايگاه اجتماعى اهل‌بيت عليهم السّلام در دل‌هاى مؤمنان آشنايى داشتند.

اين مسأله تا آنجا پيش رفت كه اگر يكى از دوستداران اهل‌بيت عليهم السّلام را مى‌يافتند كه حقوق دولتى دريافت مى‌كند، بلافاصله حقوق او را قطع كرده، بلكه پا را فراتر گذاشته، محدوديت‌هايى در ميزان دارايى و يا حتّى داشتن غلام و كنيز براى آنان ايجاد مى‌كردند. تا آن‌جا كه در آن عصر، فقر و ندارى و محروميت، از چهره و زندگى بسيارى از علويان آشكار بود.

٧. نهضت‌هاى علويان‌

متوكّل آنقدر در آزار و اذيّت علويان و بازداشتن آن‌ها از حقوقى كه خداوند متعال به آنان عطا فرموده بود اصرار ورزيد كه آنان از شدّت فقر به حدّ هلاكت و مرگ رسيدند، بلكه پافشارى او در ستم و جور بر علويان تا بدانجا ادامه يافت كه دستور داد در محاكم قضائى ادّعاى غيرعلويان را بر علويان مقدّم دارند.

از تتبع در تاريخ عبّاسيان چيزى جز عداوت و كينه نسبت به اهل‌بيت عليهم السّلام نخواهيم ديد. كه البتّه براى اين مطلب دلايل چندى مى‌توان يافت. از آن جمله:

اهل‌بيت عليهم السّلام- به تصريح جدّ بزرگوارشان حضرت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله- تنها