پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣١ - ٢ ايمنى بخشيدن به شيعه و آماده كردن آنان براى مرحله غيبت
نباش. چراكه خداوند عزّ و جلّ بر آن نيست كه گروهى را پس از آنكه هدايتشان نمود بيراه بگذارد، مگر آنكه چيزى را كه بايد از آن پروا كنند براى آنان بيان كرده باشد. امام تو بعد از من پسرم ابو محمّد مىباشد كه در نزد او دانش آنچه را كه شما به آن محتاج مىشويد موجود است، و خداوند آنكس را كه بخواهد مقدّم داشته و آنكه را كه بخواهد مؤخّر مىدارد. من براى تو مطلبى را نوشتم كه در آن براى هركس كه بيدار بوده و داراى عقل باشد روشنى و توضيح آشكار است»[١].
٥. احمد بن زياد بن جعفر همدانى- رضى اللّه عنه- روايت كرده كه صقر بن ابى دلف گفت: از علىّ بن محمّد بن علىّ الرضا عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود:
«ان الإمام بعدي الحسن ابني، و بعد الحسن ابنه القائم الذي يملأ الأرض قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما»؛ امام پس از من فرزندم حسن مىباشد، و پس از حسن فرزند او قائمى است كه زمين را پر از عدلوقسط مىكند، همچنانكه پر از ظلم و جور شده باشد[٢].
٦. از علىّ بن محمّد از محمّد بن احمد نهدى از يحيى بن يسار قنبرى روايت شده است كه گفت: حضرت امام هادى عليه السّلام چهار ماه قبل از رحلت و وفات خود حضرت امام حسن عسكرى را به وصايت خود برگزيده، من و گروهى از موالى را بر اين وصيّت شاهد گرفت[٣].
٢. ايمنى بخشيدن به شيعه و آماده كردن آنان براى مرحله غيبت
امام هادى عليه السّلام در همه عرصههايى كه براى گروه شيعيان و پيروان اهلبيت عليهم السّلام- كه بهزودى نعمت ارتباط مستقيم با امام معصوم عليه السّلام را از دست
[١] . اثبات الوصيّه/ ٢٠٩.
[٢] . كمال الدّين/ ٣٨٢ ح ٨ و به نقل از آن اعلام الورى/ ٢/ ٢٤٧.
[٣] . اصول كافى ١/ ٣٢٥ ح ١ ب النّص على امامة على محمّد عليه السّلام.