پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٣ - اثر دوم رابطه اين امامتها با قضيه حضرت امام مهدى منتظر عليه السلام

موعود نهمين آن‌ها باشد. يعنى امام هادى عليه السّلام همان كسى است كه بايد از طريق برنامه‌ريزى يك ازدواج خاصّ و پنهان براى پسرش حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام اوضاع را براى ولادت نوه خود آماده نمايد. چراكه تا زمان به دنيا آمدن آن موعود فاصله زمانى جدّا كوتاهى بود كه مى‌بايست از آن براى يك آمادگى لازم و فراگير نهايت استفاده بشود.

بنابراين فرصت براى قيام به اين مسئوليت بسيار سنگين براى امام هادى عليه السّلام بسيار كم‌وكوتاه بود. چراكه آن حضرت مى‌بايست در كمال دقّت و احتياط از يك جهت، و تبليغات عمومى از طرف ديگر، فرصت را از حاكمان ستمگر گرفته و مفهوم انتظار و آمادگى براى ظهور و قيام در برابر ستمگران را در ميان امّت تعميق بخشد، و يا لااقل به‌وسيله پيروان مخلص خود بر مسلمانان اتمام حجّت نمايد.

از همين‌جا است كه مى‌بينيم امام هادى عليه السّلام كارى بس بزرگ و سنگين بر عهده داشته است. چراكه بايد با احتياط كامل از برانگيخته شدن سوءظنّ حاكمانى كه در كمين او و فرزندان او نشسته بودند جلوگيرى كند، تا بدين‌وسيله بتواند نقش خود را كه همان محقّق ساختن حلقه ارتباطى ميان آنچه را كه پدران بزرگوارش به انجام رسانده و آنچه را كه فرزند و فرزندزاده بزرگوارش مى‌بايست به انجام برسانند بوده است، به بهترين شكل ايفا نمايد.

چراكه امام حسن عسكرى عليه السّلام بيش از شش سال مهلت امامت پيدا نكرد، كه اين كوتاه‌ترين مدّت امامت در تاريخ اهل بيت عليهم السّلام مى‌باشد. چرا كه امامت حضرت على عليه السّلام سى سال، امامت امام حسن عليه السّلام ده سال، امامت امام حسين عليه السّلام بيست سال، امامت امام زين العابدين عليه السّلام سى و چهار يا سى و پنج سال، امامت حضرت امام باقر عليه السّلام نوزده سال، امامت امام صادق عليه السّلام سى و چهار سال،